"Pomsta", rozpoczynająca nową serię książka Macieja Kaźmierczaka, to idealna okazja by poznać twórczość autora, który znalazł się w TOP30 najpoczytniejszych pisarzy 2022 roku według raportu Biblioteki Narodowej.

Dźgnięta nożem i wypchnięta przez barierki dziewczyna to zaledwie początek działań bezwzględnego mordercy. Wkrótce dochodzi do kolejnej wstrząsającej zbrodni. Jeśli komisarz Robert Foks chce poznać plan seryjnego mordercy, musi złamać wiele zasad.

W warszawskim centrum handlowym, na oczach setek osób, zamordowano młodą kobietę. Całe zajście zostało uwiecznione, nagranie szybko stało się popularne w mediach społecznościowych, a morderca dostał przydomek „Skaza”.
Kiedy śledczy odkrywają następne ciało staje się jasne, że każdy nawet najmniejszy błąd może spowodować śmierć kolejnej młodej kobiety. Robert Foks wie, że nie cofnie się przed niczym, byleby tylko rozwiązać sprawę. Jednak wszystko się komplikuje, gdy bez śladu znika córka jego byłego partnera, a wszystkie tropy prowadzą właśnie do… Foksa.

„Pomsta” to pełna mroku opowieść, która skrywa w sobie jeszcze bardziej przerażającą tajemnicę. Miedzy innymi o tym, jak narodził się na nią pomysł i o swojej nowej serii kryminalnej Maciej Kaźmierczak opowiada w wywiadzie dla wydawnictwa Muza:

„Pomstę” rozpoczyna brutalne morderstwo, a później wcale nie jest lżej. Czy opisywanie szczegółów zabójstw przychodzi Panu z łatwością?

Nigdy nie jest to proste, zarówno ze względu na sam temat, jak i konieczność wykonania odpowiedniego researchu. Metody działania danej osoby uzależnione są od jej historii, dlatego często właśnie na tym się skupiam, a nie na samym opisywaniu krwawych scen. Muszą być one poparte historią postaci i jej doświadczeniami. Najważniejszy jest więc motyw, z którego wynika sposób działania. Gdy wiem już, kim jest dana postać i co spotkało ją w życiu, wiem też, jak i dlaczego działa. Wtedy wszelkie, nawet najbardziej krwawe sceny nie powstają tylko po to, żeby szokować lub zniesmaczać, ale dlatego, że taki właśnie jest modus operandi bohatera, który wręcz musiał postąpić w ten, a nie inny sposób. Dzięki temu każda scena, mam nadzieję, wypada realnie, a to szokuje jeszcze bardziej.

W jakich okolicznościach narodził się w Pana głowie seryjny morderca nastolatek?

Proces powstawania tej powieści był wieloetapowy. Najpierw w mojej głowie narodził się pomysł na głównego bohatera. Przez wiele miesięcy siedział mi w myślach, aż w końcu musiałem zacząć o nim pisać. Pierwsza zbrodnia i początkowe sceny przyszły do mnie same. Wyniknęły niejako z setek pomysłów, które przez ostatnie lata odnajdowałem. Pozwoliłem Robertowi Foksowi mnie poprowadzić. Pisząc tę książkę nie wiedziałem, ani kto zabija, dlaczego, ani jak ta historia się skończy. Wiedziałem tyle samo co komisarz, który został wezwany do pierwszego morderstwa. Mając pomysł na bohaterów pozwoliłem płynąć historii, bohaterom dałem wolną wolę, dzięki czemu podejmowali nie narzucone z góry decyzje, lecz takie, jakie wynikały z danej sytuacji.  Krok po kroku razem dochodziliśmy do kolejnych dowodów i zwrotów akcji, ale wciąż nie miałem pewności, kto zabija. To musiało wyniknąć z fabuły, nie mogłem tego wymusić. Dzięki temu miałem pewność, że podobną drogę przejdzie czytelnik, a zakończenie będzie dla niego równie zaskakujące jak dla mnie. Liczę, że w ten sposób uda mi się wywołać naprawdę wiele emocji.

Czy wydarzenia z Pomsty są inspirowane prawdziwymi wydarzeniami?

Fabuła nie została oparta na prawdziwych wydarzeniach, niemniej odwołuje się do zjawisk, które niestety mają miejsce na świecie. W Pomście sięgnąłem do wydarzeń związanych z handlem żywym towarem, narkotykami, do działań mafii. Najbardziej przeraża fakt, że to, co wydarzyło się w książce, mogłoby wydarzyć się naprawdę. Każdego roku setki osób padają ofiarą handlarzy ludźmi, którzy wykorzystują ich do pracy przymusowej, prostytucji czy innych form wykorzystywania seksualnego. Nawiązałem więc do problemu, który cały czas ma miejsce. Robert Foks musiał się z nim zmierzyć tak samo jak każdego roku robią to Policja, Prokuratura czy Straż Graniczna.

Czy przeprowadza Pan jakieś konsultacje z ekspertami, aby upewnić się, że przedstawiane przez Pana elementy są wiarygodne i realistyczne?

Mam za sobą wiele kursów dotyczących miejsc zbrodni, seryjnych morderców, przestępstw seksualnych czy rekonstruowania zbrodni. Dodatkowo cały czas się dokształcam czytając literaturę fachową dotyczącą kryminologii i kryminalistyki, pracy organów ścigania, działań seryjnych morderców i ich profilów psychologicznych. Często podczas pisania powieści stawiam sobie jednak pytania, na które muszę na bieżąco szukać odpowiedzi. Wtedy albo sięgam do specjalistycznej literatury, albo konsultuję się z osobami znającymi temat. Mam więc nadzieję, że moje powieści są rzetelnie przygotowane, aczkolwiek w wielu sprawach muszę stosować pewne uproszczenia, żeby nie zanudzić czytelnika suchymi faktami, albo móc płynniej przejść od jednej sprawy do drugiej. Nigdy jednak nie przekłamuję rzeczywistości, tym samym dając czytelnikom historię realną i dopracowaną.

Czy w kreowanych przez siebie postaciach, przemyca Pan samego siebie?

Trudno uniknąć wplatania własnych przemyśleń i doświadczeń, dlatego często główni bohaterowie mają w sobie cząstkę mnie, zarówno jeśli chodzi o światopogląd, jak i cechy charakteru. Z jednej strony bohater jest wtedy o wiele bardziej realny, a ja, jako autor, mogę lepiej wyrazić samego siebie i przemycić pewne poglądy. Oczywiście nie dzieje się tak zawsze, staram się, aby moje postacie były różnorodne, a ich poczynania i refleksje zależne od konkretnych sytuacji, w których zostały postawione. Dlatego trudno dostrzec, kiedy przez bohatera przemawia autor, a kiedy mówi on sam, mający konkretną przeszłość, za pomocą której go ukształtowałem.

Pańska najnowsza książką to początek nowej serii kryminalnej. Czym zaskoczy nas komisarz Foks w kolejnych tomach?

Muszę przyznać, że komisarz Foks będzie musiał zmierzyć się jeszcze z wieloma zaskakującymi zadaniami, które będą wymagały dużo pracy i wysiłku. W drugim tomie stanie oko w oko z seryjnym mordercą podczas zamieci śnieżnej, która zawładnie Warszawą. Będzie musiał odnaleźć sprawcę odpowiedzialnego za brutalne morderstwa osób, których ciała, pozbawione wnętrzności i zamrożone, zostają porzucone w centrum miasta. W tomie trzecim natomiast podejmie się rozwikłania zagadki tajemniczych śmierci, w których, na pierwszy rzut oka, nie brały udziału osoby trzecie. Czy jednak znajdzie odpowiedź na to, skąd biorą się ciała przypadkowych osób? Tego dowiemy się już niedługo!

POZNAJ AUTORA:
Maciej Kaźmierczak – autor thrillerów i kryminałów: „Dziennikarz” (2020), „To mnie zabije” (2023) oraz serii łódzkich kryminałów: „Martwy ptak” (2021), „Nikt” (2022), „Porzuceni” (2022). W raporcie Biblioteki Narodowej o stanie czytelnictwa w Polsce, znalazł się w zestawieniu Top30 najpoczytniejszych autorów 2022 roku. Absolwent polonistyki na Uniwersytecie Łódzkim. Prowadzi pesymistyczny profil Lepiej nie będzie, jest także znany pod pseudonimem Poważny Postczłowiek. Mieszka w Łodzi.

Uwaga książka!
Od wydawnictwa MUZA mamy 2 egzemplarze książki. Po jednym otrzymają osoby, które jako pierwsze napiszą do nas na adres: [email protected]. W treści prosimy podać imię, nazwisko i adres, a w tytule maila wpisać: Pomsta.

an

::attachment{"type":"image","item_id":"759737", "alt":"zdjęcie", "title":"", "longSide":"900"}