Obrazy dają sobie radę bez omawiania - zauważa Zbigniew Biel i zaprasza w podróż która jest jak życie.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"107241"}

Prezentowane grafiki tworzył przez ostatnie osiem lat. W nowotarskiej galerii Jatki Zbigniew Biel zaprezentował trzy cykle. Pierwszy z nich to Ściana. - To początek mojego zainteresowania przestrzenią. To kontakt ze sferą, z którą człowiek sobie cały czas nie radzi. Ściana nie jest przestrzenią, a właściwie o przestrzeni niewiele mówi. Dopiero kolejny cykl Konstrukcje to początek zainteresowania pierwszym aktem ludzkiej ingerencji w przestrzeń do tej pory stworzonej przez naturę. Człowiek zostawia ślad. Wbija pierwszy słupek i zaczyna budować. I to budowanie kończy się powstaniem metropolii. choć określenie "kończy się" jest nieprawdziwe. Bo budowa metropolii nigdy się nie kończy. Nie wiemy co będzie dalej. Ale mnie interesuje sam początek, pierwszy akt ingerencji - przekonuje artysta.

Jak podkreśla, jego komentarz to jedynie jego osobista podpowiedź, ale bardzo chciałby, by każdy zobaczył i zinterpretował obrazy po swojemu.

Cykl jaki jest mu najbliższy i cały czas podpowiada następne pomysły zatytułował Łódź. To metafora, zainteresowanie nie tylko podyktowane pasją do przedmiotu, żeglowania czy morza. Ale do znaczenia kulturowego, czyli tego z czym łódź się kojarzy ze swoją metaforyką i symboliką. Bo przecież na każdym kroku spotykamy się z łodzią, podróżą, pokonywaniem przestrzeni. I tym co najbardziej symboliczne - łódź, podróż to życie.

- Gdyby każdy z tych obrazów omawiać osobno - wszystkie mają swoją historię powstania, dokonywania wyborów. Ale taki jest los obrazów - mimo, że jest okazja, bym o nich mówił, to zaraz zaczną żyć własnym życiem, niekoniecznie będzie się o nich mówić tak jak ja czy widzieć to co ja. Zapraszam do zobaczenia w nich czegoś swojego i po swojemu - podkreśla Zbigniew Biel otwierając swą wystawę w galerii Jatki.

fig