Żołnierz-poeta, nie walczył zbyt długo, zostawił po sobie wspaniałą poezję, gdy padł od kuli snajpera miał 23 lata.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"120431"}

Dziś przypada kolejna rocznica śmierci Krzysztofa Kamila Baczyńskiego. Poeta zginął dokładnie czwartego dnia Powstania Warszawskiego, czwartego sierpnia 1944 roku.  Walczył jako żołnierz Batalionu "Parasol". Zginął w Pałacu Blanka zastrzelony przez niemieckiego snajpera, który najprawdopodobniej strzelał z gmachu Teatru Wielkiego. Tablica upamiętniająca śmierć wybitnego, młodego poety-żołnierza została wmurowana w latach 50. we frontową ścianę Pałacu. W holu głównym znajduje się popiersie Baczyńskiego oraz kolejna tablica pamiątkowa.

Poeta, podchorąży Armii Krajowej, podharcmistrz Szarych Szeregów. Przedstawiciel Pokolenia Kolumbów. Urodzony 22 stycznia  1921 roku w Warszawie. Jego najsłynniejsze wiersze to m. in. "Elegią o chłopcu polskim", "Pragnienie", "Gdy broń dymiącą z dłoni wyjmę". 

W lipcu 1939 roku, na pięć lat przed swą śmiercią Krzysztof Kamil Baczyński odwiedził Zakopane. Wakacje spędził w pensjonacie Willa Bajka. Córce właściciela "Bajki", Ewie Winnickiej  podarował swój rękopis z akwarelką zawierający  odpis wiersza "La flute verte"  Louis Codeta i jego autorski przekład "Do pastuszka cicho rzeknę".  Akwarela przedstawia pastuszka grającego na flecie, wiersz po francusku i jego polskie tłumaczenie. Do tego jest dedykacja "Drogiej Ewie wpisał K. Baczyński".

MM, rav