"Narodziny wilczycy" to drugi tom cyklu "Wilczy Dwór" Magdaleny Kordel.

Magdalena Kordel, do tej pory znana czytelnikom z historii dziejących się współcześnie, tym razem sięga w przeszłość. W tomie pierwszym „Córka wiatrów” poznajemy więc historię Wilczego Dworu oraz jego właścicieli – małżeństwa Konstancji i Tadeusza. Nie jest dane im jednak długo cieszyć się sobą. Tadeusz umiera, a owdowiała Konstancja musi mierzyć się z wieloma przeciwnościami losu, w tle rozgrywa się Powstanie Listopadowe, a i w Wilczym Dworze spokojnie nie jest. Ziemię Konstancji upatrzył sobie nieustępliwy Sępiński, a serce młodej wdowy wystawia na próbę powrót do sąsiedztwa Jana, jej towarzysza lat dziecięcych. Wiele wątków splotła, ale nie rozplotła w tym tomie autorka. Czas zatem sprawdzić, jak dalej toczą się losy pani na Wilczym Dworze.

W „Narodzinach wilczycy” opowieść rozpoczyna się od powrotu do chwil żałoby. Cofamy się w czasie o dwanaście lat, kiedy to śmierć Tadeusza zmieniła wszystko. To miły ukłon Magdaleny Kordel w stronę czytelników, zwłaszcza tych, którzy nie czytali „Córki wiatrów”.

„W odstawkę poszły bale, bywanie na salonach, proszonych obiadach, zimowanie w Wilnie, wyjazdy do Wiednia czy Paryża. Trzymanie pieczy nad dworem i przynależącymi do niego majątkami zajmowało całe dnie. Tu prawdziwe okazało się powiedzenie: „Pańskie oko konia tuczy”. Bo to oko rzeczywiście tuczyło. Na poły z mocną ręką, co to żelaznym uściskiem musiała trzymać wszystko w ryzach. Szczególnie jeżeli ta dłoń była kobieca. Konstancja szybko pojęła, że jeżeli chce rządzić dworem niepodzielnie, być prawdziwą panią, a nie marionetką, za której sznurki pociągają inni, musi mieć siłę i odporność o wiele większe niż jakikolwiek mężczyzna”.

Prosto było wysnuć takie wnioski, gorzej wcielić je w życie. Tym bardziej, że Konstancja nie była przyzwyczajona do zarządzania majątkiem, spoczywało to na jej ukochanym Tadeuszu. A było tu na co mieć oko. Ona w wianie wniosła Wilczy Dwór i wsie, które do niego przylegały. Tadeusz w małżeństwo również nie wchodził z niczym, miał ziemie i liczne wsie lokowane tak, że po połączeniu z dobrami należącymi do Wilczego Dworu powstawał potężny majątek. Do tego dochodziło jeszcze kilka niewielkich posiadłości ulokowanych na galicyjskich ziemiach. Oboje mieli też to szczęście, że choć małżeństwo miało być interesem mającym na celu utrzymanie i pomnożenie majątku, ich połączyło przy tym prawdziwe uczucie. Jednak Tadeusz zmarł, a Konstancja została wdową. „Łakomym kąskiem, który niejeden z okolicznych szlachciców pożarłby jednym kłapnięciem. Miała wszystko, co czyniło ją atrakcyjną partią. Nieprzeciętą urodę, majątek wielki, koneksje i znajomości. Ale na swoje szczęście dysponowała również twardym charakterem i niezłomnym duchem, te zaś cechy pomogły jej zapanować nad rozpaczą. Ci, którym się wydawało, że otumanioną nieszczęściem wdową łatwo będzie sterować, szparko musieli pozbyć się złudzeń. Konstancja bowiem szybko pokazała, na co ją stać i udowodniła, że siły ani nacisków wobec siebie nie zamierza z bezwolną pokorą przyjmować. Ale nie wiadomo, jak by się to wszystko potoczyło, gdyby nie miała tuż obok najwierniejszej towarzyszki i przyjaciółki – Pelasi.”

Pelagia służyła we dworze od maleńkości i jej obecność zawsze była dla Konstancji podporą. Gdy zatem młoda wdowa pogrążyła się w czarnej rozpaczy i niezdolna była do baczenia na wszystko, to Pelasia postawiła ją do pionu uświadamiając, co dzieje się za drzwiami jej pokoju. A nie działo się dobrze. Cioteczka Dusia, krewna Konstancji, spisek uknuła. Rozeznawszy się w wartości ziem i majątku, postanowiła ratować swojego kuzyna birbanta, któremu bankructwo groziło. Wymyśliła, że ożeni go z Konstancją, a jak ten zostanie już panem na Wilczym Dworze, jej również skapnie niezła sumka z tego interesu. Gdy Pelasia doniosła o tym wdowie, krew w niej zawrzała.

„Niedoczekanie! Wilczy Dwór ma tylko jednych dziedziców! Druckich-Horskich! I innych, dopóki żyję, nie przewiduję!”

I tak Konstancja, otrząsnowszy się z żałoby, którą w sercu zamknęła, przystąpiła do działania. Z pomocą wiernych służących – Pelasi i Hieronima – stanęła do walki o Wilczy Dwór i własną przyszłość. Bo nie tylko ciotka Dusia swoje własne plany snuła, ale i niejaki  Gostkowski, który podstępem zapragnął przejąć jej ziemie, a gdy mu się to nie udało, postanowił odegrać się na Konstancji, grożąc jej synkowi Adasiowi.

W jaki sposób Konstancji uda się uratować swój majątek i ochronić synka? Tego już dowiecie się w trakcie lektury. Ta zaś zapowiada się ciekawie, bo „Narodziny wilczycy” to nie tylko przejmująca opowieść o miłości i stracie, sile przyjaźni i oddania, ale także o kobiecej determinacji w walce o siebie i swoich bliskich.

UWAGA, KSIĄŻKA!
Od wydawnictwa ZNAK mamy dla Was 2 egzemplarze książki. Po jednym otrzymają osoby, które jako pierwsze wyślą do nas mail dziś, w piątek 11.10 o godzinie 16 na adres: [email protected]. W treści prosimy podać imię, nazwisko i adres. Tytuł maila: Wilczyca.

POZNAJ AUTORKĘ:
Magdalena Kordel jest autorką między innymi powieści tak bestsellerowych, jak należący do serii Uroczysko „Sezon na cuda”. Zaczęła pisać, by poradzić sobie z trudną przeszłością, ale szybko okazało się, że jej książki stały się balsamem dla duszy tysięcy czytelników, którzy zaczytują się m.in. „Sercem z piernika”, „Zagubionym aniołem”, „Sercem w obłokach” i wieloma innymi tytułami, które wyszły spod jej pióra.

an

::attachment{"type":"image","item_id":"406730", "alt":"zdjęcie", "title":"", "longSide":"900"}