"Winy, które nosimy" to kolejny świetny kryminał autorskiego duetu Hjorth i Rosenfeldt.

Michael Hjorth jest jednym z najbardziej uznanych szwedzkich scenarzystów i producentów filmowych, autorem scenariuszy do serialowych adaptacji powieści Hanninga Mankella i Camilli Läckberg. Hans Rosenfeldt zaś jest twórcą i scenarzystą filmowo-telewizyjnym, współautorem scenariusza do najpopularniejszego szwedzkiego serialu kryminalnego „Most nad Sundem”, emitowanego w 170 krajach.

Autorzy zadebiutowali w 2010 roku jako duet Hjorth i Rosenfeldt powieścią kryminalną „Ciemne sekrety”, która otworzyła cykl o Sebastianie Bergmanie, psychologu kryminalnym i ekspercie od seryjnych morderstw oraz funkcjonariuszach Krajowej Policji Kryminalnej. Do tej pory w serii ukazały się również tytuły: „Uczeń”, „Grób w górach”, „Niemowa”, „Oblany test”, „Najwyższa sprawiedliwość” i „Co zasiejesz, to zbierzesz”. Wszystkie te książki osiągnęły status międzynarodowych bestsellerów – seria została przetłumaczona na 34 języki i sprzedana w nakładzie 7 milionów egzemplarzy.

Powieści duetu Hjorth i Rosenfeldt to mieszanka przemyślanych wątków kryminalnych, inteligentnych gier z czytelnikiem i doskonale nakreślonych postaci, zatem z pewnością nie zawiodą się ci, którzy sięgną po ósmy tom serii – „Winy, które nosimy”.

---
Wydział Krajowej Policji Kryminalenj znajduje się w głebokim kryzysie, odkąd jeden z jego pracowników został zdemaskowany jako seryjny morderca.

„Billy zastrzelił na służbie dwie osoby. Dwukrotnie został oczyszczony z zarzutów, ale właśnie wtedy obudziła się w nim żądza, powstało niezdrowe połączenie między zabijaniem a przyjemnością. Wtedy posmakował absolutnej władzy kogoś, kto ma w rękach życie innej osoby i je odbiera. Trzecią ofiarą była Jennifer – koleżanka, z którą miał romans, ale to też nie było zaplanowane. Billy nie miał nawet świadomości, że zabił, dopóki nie znalazł jej rankiem po naprawdę krwawej nocy. Nazwał to nieszczęśliwym wypadkiem.
Tego samego nie dało się powiedzieć o Hugonie Sahlenie. Siedemnastoletnim chłopaku. Jego ojciec miał przychodnię weterynaryjną naprzeciwko lokalu, w którym kilka kobiet przez pewien czas sprzedawało usługi seksualne. Przedsiębiorczy Hugo dorabiał sobie do stypendium, fotografując klientów i ich samochody znajdowane w systemie Szwedzkiej Agencji Transportu i wymuszając pieniądze. Niewiele. Po kilka stówek. Tyle, by nie zostać zdemaskowanym.
Chyba że się trafi na policjanta.
Chyba że się trafi na Billy`ego Rosena.”

Billy był wieloletnim członkiem zespołu Krajowej Policji Kryminalnej. Kimś, komu ufali, kogo lubili i sądzili, że znają. Tymczasem on mordował ludzi. Jego ujęcie dwoje z nich – Torkel i Ursula – niemal przypłaciło życiem. Po tym wszystkim Torkel musiał odejść na wcześniejszą emeryturę, a szefową została Vanja, córka Sebastiana Bergmana. Wszystkie te wydarzenia sprawiły, że choć Bergman nie był najmilej widziany w Uppsali, wrócił tam, by pomóc przy sprawie.

Rosmarie Fredriksson, przełożona Vanji, nie była zachwycona tym faktem. Jasno dała jej do zrozumienia, że żywot Krajowego Wydziału Kryminalnego wisi na włosku. Mieli być jednym z najlepszych wydziałów w Szwecji, a nie odkryli, że wśród nich jest seryjny morderca. Teraz została ich trójka. Vanja, Carlos i Ursula, która wróciła do pracy. No i Sebastian, to właśnie z nim Billy chciał współpracować po ujęciu. Zwracając się do niego, Vanja podjęła duże ryzyko. Nie figurował na liście życzeń Rosmarie.

Teraz on, Ursula i Vanja jechali w stronę farmy w okolicy Västeras, gdzie jej właścicielka znalazła martwą kobietę w zagrodzie dla świń.

„Kobieta leżała na plecach na betonowej posadzce pośrodku zagrody. Miała na sobie bordową koszulkę, jasne spodnie, espadryle i skarpetki. Na jej ramionach, dłoniach i na twarzy lśniły czerwienią głębokie rany. U prawej dłoni brakowało dwóch palców”. Nie zginęła jednak na farmie. Zabójca utopił ją, potem podrzucił zwłoki w to miejsce. Niemniej nie to było w tej chwili najważniejsze, a napis na ścianie: „SPRóBóJ ROZWIĄZAĆ TO, SEBASTIANIE BERGMAINIE”. I jeszcze cyfry: 304136.

„Oczywiście osobisty wymiar całej sprawy nie był powodem do radości. Sebastian już kiedyś przeżył coś podobnego. Edward Hinde posłużył się Ralphem Svenssonem, by zabijać kobiety, z którymi Sebastian utrzymywał relacje seksualne. O tym właśnie opowiadała jego książka „Uczeń”.
Kobiety leżącej w zagrodzie jednak nie znał.
A przynajmniej tak mu się wydawało. Nie wyglądała znajomo.
Jeśli ofiara była dla niego kimś obcym, chodziło jedynie o wyzwanie. Ktoś go testował, chciał się z nim zmierzyć. Kobieta, miejsce, cyfry – to wszystko powinno mu coś powiedzieć. Czuł, że powinien czegoś się domyślić”.

Czy Sebastian Bergman rozwiąże zagadkę, zanim będzie za późno?

W tym samym czasie, w innym miejscu w Szwecji niespodziewanie zostają znalezione zwłoki Tima Cunninghama – dawnego pacjenta Sebastiana. Tim stracił dziecko w tsunami, które zabrało również żonę i córkę Sebastiana. Okazuje się, że z rodziną Cunninghamów i tragicznymi wydarzeniami sprzed niemal dwudziestu lat związane są jeszcze inne tajemnice. Czy córka Tima, Cathy, będzie umiała je rozwikłać?

UWAGA, KSIĄŻKA!
Od wydawnictwa CZARNA OWCA mamy dla Was 2 egzemplarze książki. Po jednym otrzymają osoby, które jako pierwsze wyślą do nas mail dziś, w piątek 25.10 o godzinie 16 na adres: [email protected]. W treści prosimy podać imię, nazwisko i adres. Tytuł maila: Sebastian.

an

::attachment{"type":"image","item_id":"397460", "alt":"zdjęcie", "title":"", "longSide":"900"}