Czasem warto dać się ponieść wyobraźni i pozwolić sobie odpocząć od świata pełnego zgiełku i pędu. Małym krokiem w tą stronę może być właśnie odwiedzenie wystawy Zofii Ayo Derejskiej w Domu Doktora w Zakopanem.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"132895"}

Wernisaż wystawy pt. „Zwierciadło” Zofii Ayo Derejskiej odbył się w niedzielę, a prace możemy oglądać do 9 września.

Na wystawie można podziwiać lalki, rysunki, a także pracę przestrzenną, jaką jest kartonowy dom. Skąd nazwa wystawy? Tę zagadkę rozwiązuje dla nas sama artystka.

Wernisaż nosi nazwę Zwierciadło, jako że jest to zaproszenie dla was - odbiorców, do spotkania się ze swoim „odbiciem”, gdzie lalka jest niczym lustro duszy. Wzbudza przeróżne emocje, zależnie od odbiorcy oraz pobudza kreatywność, którą każdy z nas głęboko w sobie ma - tłumaczy artystka. Wybór miejsca wystawy również nie był przypadkowy. Dom Doktora stał się dla twórczyni ważny i wyjątkowy. - Dowiedziałam się o nim przy okoliczności i odejściu z tego świata bardzo bliskiej mi osoby Anemony-ciotki, która zmarła tuż przed swoimi 101. urodzinami. Całe życie mieszkała w Poroninie i to właśnie jej, jako pierwszej, podarowałam swoją lalkę - zaznacza artystka.

Zofia Derejska jest też spokrewniona z Karolem Stryjeńskim. Jak sama mówi, czuje pewnego rodzaju więź duchową z Zofią Stryjeńską i jej twórczością. Miejsce wernisażu ma być więc hołdem dla jej przodków. 

Dla autorki wystawa jest próbą pokazania odbiorcy pewnego fragmentu jej życia, który - jak podkreśla - stał się dla niej szczególnie ważny, dzięki jej przyjaciołom.

W twórczości młodej artystki możemy zauważyć rozmaite formy wyrazu, nie tylko czarno-białe, ale także barwne rysunki. Lalki powstały z rozmaitych rzeczy z odzysku, które zostały unieruchomione specjalnie na czas wystawy.

Prace są w spokojnych, raczej przygaszonych barwach, a lalki mogą kojarzyć się z zabawkami z dzieciństwa. Oczywiście nie tymi nowoczesnymi, pełnymi intensywnych barw, lecz ręcznie robionymi albo przekazywanymi z dziada-pradziada, które posiadają głębszą historię. Idealnie wpasowują się w klimat drewnianego Domu Doktora. Pojawia się jednak pytanie, dlaczego właśnie lalki i taki rodzaj twórczości? Na samym początku był rysunek, jednak artystyczna droga rzadko jest prostolinijna. Upodobania co do tworzenia zmieniają się z czasem, są procesem, który nabiera przeróżnych kształtów. Tak też było lub jest z twórczością Derejskiej.

- Robienie lalek przyszło z czasem i pomogło mi w poznaniu własnego ja i mojej kobiecej, dziewczęcej energii, którą we mnie pobudziło. Dwa lata temu miałam problemy zdrowotne, które spowodowały duże zaburzenia hormonalne. Sprawiło to, że byłam jak taki uschnięty kwiat - zaznacza artystka.

Życie stało się dla niej wtedy szare, przytłaczające, dlatego też postanowiła wtłoczyć w nie kolor poprzez wprowadzenie go do prac. Obecnie stara się odnaleźć balans między nowoczesnością, ale też najpiękniejszymi motywami z dawniejszych czasów. Pragnie, żebyśmy nie zatracali miłości do papieru, ręcznie pisanych listów, książek i gazet pachnących jeszcze świeżym drukiem. - Tworzenie jest dla mnie zabawą, podążaniem za intuicją - dodaje Zofia Derejska.

Jak zdradziła Zofia Ayo Derejska, jej twórczość opiera się na wyobraźni, czy też podświadomości, jak mógłby skomentować Freud, nie zaś na wiernym odwzorowywaniu rzeczywistości, którą widzimy na co dzień. Czasem jest to kwestia skojarzeń powstałych na skutek zobaczenia czegoś, np. chmury przypominającej dany kształt, którą następnie przelewa na kartkę papieru lub pełnowymiarową lalkę. Czasem warto dać się ponieść wyobraźni i pozwolić sobie odpocząć od świata pełnego zgiełku i pędu. Małym krokiem w tą stronę może być właśnie odwiedzenie wystawy Zofii Ayo Derejskiej w Domu Doktora.

Tekst i fot. Julia Dudek