W Zakopanem powstało nowe, prywatne muzeum, a kto tu wejdzie, ten z pewnością przepadnie.

Są gotyckie rzeźby przedstawiające Najświętszą Pannę Maryję, są rzeźby artystów współczesnych. Uzbrojenie z różnych epok, broń biała, broń palna, czarnoprochowa. Obrazy, kusze, topory, kordelasy i szable. Wśród nich najcenniejsza. Z wygrawerowanym na głowni napisem "Vincere aut mori" - "Zwycięstwo lub śmierć". Jest perska tarcza i szyszak z XVII wieku, toporki do rozbijania zbroi. - To są elementy uzbrojenia spod Wiednia. Szabla "Zwycięstwo lub śmierć" służyła komuś w trakcie odsieczy wiedeńskiej - twierdzi właściciel i prowadzący nietypowe muzeum. A jest nim Jakub Krüger. "Rzeczy muzealne pod Świętym Mikołajem" - to zabytki i dzieła sztuki wybrane z przebogatych zbiorów znanego, zakopiańskiego antykwariusza. Muzeum jeszcze nie zostało otwarte, ale my już zaglądnęliśmy do arcyciekawego wnętrza na trzecim piętrze "Granitu" w Zakopanem. 

- Są tu ustawione świątki, od okresu najstarszego w kolekcji, od gotyku, okazuje się, że mam trzy gotyckie rzeźby, przez kolejne epoki, renesans, barok, aż po współczesne - właściciel oprowadza nas po sali. 

Czy faktycznie szabla opatrzona sentencją "Vincere aut mori" to zabytek epoki odsieczy wiedeńskiej? Historycy łączą łacińską sentencję "Zwycięstwo lub śmierć" raczej z Konfederacją Barską. Wiktoria Wiedeńska to przełomowa bitwa stoczona 12 września 1683 r. pod Wiedniem. Połączone siły polsko-cesarskie, dowodzone przez króla Jana III Sobieskiego, rozgromiły oblegającą miasto armię Imperium Osmańskiego dowodzoną przez Kara Mustafę. Był to koniec tureckiej dominacji w Europie. Natomiast Konfederacja Barska przetoczyła się przez całą Rzeczpospolitą 80 lat później. Trwała w latach 1768 - 1772, a jej celem było zniesienie ustaw narzuconych nam przez Rosję. Przez niektórych historyków konfederacja ta uważana jest za pierwsze polskie powstanie narodowe. Tak czy siak - szabla z pewnością jest wiekowa i ma swoją bogatą historię, o której obecny właściciel chętnie wam opowie. Jak również zaprezentuje potężną hakownicę. 

- To jeden z najstarszych typów ręcznej broni palnej - mówi Jakub Krüger - Rodzaj ciężkiej rusznicy. Zbrojni używali jej do obrony miast i zamków. Nieraz zalicza się hakownice do najlżejszego typu artylerii, jaką stosowano już w okresie średniowiecza, a potem renesansu. Odpalało się ją zresztą tak jak typową armatę. Podpalając lont. 

Cechą charakterystyczną hakownicy jest hak, który montowany jest w okolicy wylotu lufy. Skierowany pod kątem prostym w dół umożliwiał amortyzowanie siły odrzutu. Broń kładło się na mur i zahaczało o krawędź muru, czy płotu. Przy strzelaniu z murów obronnych hakownicę mógł obsługiwać jeden człowiek, gdy wynoszono ją na zewnątrz, potrzeba było dwóch ludzi, żeby oddać strzał bez narażenia się na szwank. Jeden strzelał, a drugi nosił u rozstawiał podporę, na której opierała się hakownica. Nieco nowsza długolufowa broń, karabiny kapiszonowe z okresu 1820 - 1830 zdobią kolejną muzealną gablotę. 

- Niespotykany i bardzo ciekawy jest też ten komplet komplet pistoletów używanych do pojedynków wraz z całym oprzyrządowaniem do robienia kul, ich wyciągania - opowiada Jakub Krüger. Jego  "Rzeczy muzealne pod Świętym Mikołajem" już niebawem zostaną otwarte dla mieszkańców i gości odwiedzających Zakopane. O oficjalnym otwarciu ekspozycji, która mieści się w Domu Handlowym "Granit" w Zakopanem poinformujemy z pewnością. 

Rafał Gratkowski