Nick White, autor powieści "How To Survive a Summer", napisał o tej książce: "Beta vulgaris" zwiastuje nadejście wyjątkowego talentu - debiutancka powieść Margie Sarsfield wgryza się w duszę. Nie mogłem się od niej oderwać".

I rzeczywiście - „Beta vulgaris” to intrygująca powieść, która od pierwszych stron buduje atmosferę narastającego napięcia. Już sam tytuł, odnoszący się do łacińskiej nazwy buraka cukrowego, zapowiada historię zakorzenioną w tym, co ukryte pod powierzchnią - zarówno dosłownie, jak i metaforycznie. To opowieść o warstwach tożsamości, emocji i doświadczeń, które - podobnie jak korzeń rośliny - rozwijają się w głębi, często niewidocznej dla innych.

Wszystko to kumuluje się w Elsie. Nienawiść do własnego, niedoskonałego ciała, które próbuje kontrolować restrykcyjną dietą, wyobrażając sobie, że każda spożywana potrawa jest czymś obrzydliwym. Narastające obsesje i lęki, frustracja wynikająca z ciągłego braku pieniędzy i niepewności jutra. Elsie pragnie być idealną wersją siebie - dla wszystkich - ale wciąż czuje, że do tej wizji jej daleko. „Wewnątrz niej istniało zbyt wiele popapranych wersji Elsie, które nie zostawiały miejsca na tę jedyną, prawdziwą, doskonałą Elsie”.

To właśnie na niej skupia się fabuła powieści. Poznajemy ją w momencie, gdy wraz z partnerem, Tomem, wyrusza do Minnesoty, by podjąć sezonową pracę przy zbiorach buraka cukrowego. Zwłaszcza dla Elsie ma to być szansa na finansowy oddech - sposób na zarobienie pieniędzy i wspólne życie na nowojorskim Brooklynie. Szybko jednak okazuje się, że fizyczne wyczerpanie i ekonomiczna presja to dopiero początek problemów. Rzeczywistość zaczyna pękać, a codzienność przesiąka czymś niepokojącym, trudnym do uchwycenia i nazwania.

Pewnego dnia znika Tom i jedna z pracownic - Cee. Znikają też inni sezonowi. Tymczasem Elise doświadcza coraz bardziej niepokojących zjawisk: dostaje obraźliwe smsy, na jej ciele pojawia się tajemniczy siniak, który nie chce zniknąć, a z hałd buraków zdają się dobiegać złowieszcze głosy. Granica między tym, co realne, a tym, co halucynacyjne lub nadnaturalne, stopniowo się zaciera. 

Elsie momentami czuje się przezroczysta, jakby rozmyta przed resztą świata. Jednak w środku kipi od emocji i myśli, nad którymi coraz trudniej jej zapanować - podobnie jak nad własnym ciałem. „Ciało Elsie stanowiło jedynie problem. Najpierw należało do jej rodziców, potem do zaburzeń odżywiania, a następnie do Toma. I zobaczcie, co się z nim stało, kiedy tylko znalazło się w rękach Elsie. Miotała nim we wszystkie te okropne strony. Lepiej było, gdy nie miała nad nim kontroli, lepiej było, gdy dzieliła przestrzeń swojego ciała miedzy wszystko i wszystkich”. 

W tej sytuacji realnym jest, że spirala napięcia, którą Elsie nakręca w sobie, w końcu musi pęknąć…

Wchodząc głęboko w psychikę swojej bohaterki, Sarsfield sugestywnie balansuje na granicy realizmu i surrealizmu. Tworzy świat jednocześnie fizyczny i symboliczny - pełen niepokoju, ale też dziwnej, hipnotyzującej atrakcyjności. „Beta vulgaris” to książka, która zostawia czytelnika z poczuciem niepewności i dyskomfortu - i właśnie dlatego na długo zapada w pamięć.

Uwaga, książka!
Od wydawnictwa STORYLIGHT by INSIGNIS mamy 2 egzemplarze książki. Otrzymają je osoby, które jako pierwsze wyślą do nas mail w poniedziałek 13.04 o godzinie 14 na adres: [email protected]. W treści prosimy podać imię, nazwisko i adres. Tytuł maila: Beta vulgaris. 

an

::attachment{"type":"image","item_id":"20537", "alt":"zdjęcie", "title":"", "longSide":"900"}