Ser i łyłże serwowali Osetyńczycy na Równi Krupowej, gdzie po osetyńskie smakołyki ustawiła się długa kolejka turystów.

Północna Osetia to kraj daleki zarówno pod względem położenia geograficznego, jak i zwyczajów czy kultury. Podróż autobusem zajmuje nawet 5 dni. Ogniste tańce mężczyzn i subtelne ruchy kobiet w czasie tańca sprawiają, że występy Osetyńczyków zawsze są nagradzane gromkimi brawami. W ramach dni narodowych MFFZG był dzień kaukaski.

Dziecięco-młodzieżowy zespół Iriston przyjechał do Zakopanego z Władyskaukazu. Powstał w 1976 roku przy Uniwersytecie Stanowym Północnej Osetii. – Młodzież zaprezentowała tu folklor Kaukazu – osetyński, ludowy. Tak się tańczy na różnych imprezach, uroczystościach – twierdzi Tatiana Raytseva, jurorka tegorocznego festiwalu. – Ten dwupiętrowy taniec, który został tu pokazany, nazywa się „szimt”. Chłopcy, stojący w kręgu, trzymają na ramionach innych tancerzy – wyjaśnia.

Po występie w wiosce festiwalowej Osetyńczycy uczyli swoich narodowych tańców turystów, którzy mieli sporo kłopotów, aby tak zatańczyć, jak mieszkańcy Kaukazu. Osetynki przygotowywały łyłże – zupę na wywarze z mięsa wołowego, przyprawioną solą, pieprzem, papryką i dziecienem (osetyńskim ziołem, przypominającym koperek) z dodatkiem ziemniaków. – Dziecien, który rośnie tylko w Osetii, nadaje specyficznego smaku łyłży – podkreśla Tatiana Raytseva.

Drugą potrawą był ser osetyński. – Taka jest oficjalna nazwa sera. Przygotowuje się go z mleka krowiego lub owczego. Nie miesza się sera, tak jak tu, na oscypki – wyjaśnia jurorka. – Do mleka dodaje się podpuszczki, następnie odstawia się zakwaszone mleko na pewien czas, zbiera ser. Wyrabia się go w każdym domu na wsi – dodaje. Serowi  nadaje się formę kręgów.
 
Jolanta Flach