Dziś mamy dla Was literacki debiut roku - książkę Justyny Białowąs "Wołyńska gra".

Choć promowana jest jako powieść łącząca w sobie wątki sensacji i kryminału, nie da się jej czytać nie wiedząc, przynajmniej z grubsza, czym była rzeź wołyńska. Warto też przeczytać przynajmniej jeden wywiad z autorką, której temat ten jest szczególnie bliski. Bo to, co w nich mówi, to niejednokrotnie niemal słowo w słowo cytaty z jej książki. Poznanie dramatycznych faktów z życia jej bliskich wyjaśnia przy tym wybór tematu powieści - osi, na jakiej oparła swoją historię. Pisze o tym, o czym relacje ma z pierwszej ręki. Jednakże podkreśla, że jest już zmęczona Wołyniem, chciałaby iść dalej, budować relacje polsko-ukraińskie.
"Wołyńska gra" z pewnością skupia wszystkie te jej emocje. Być może jest dla niej przy okazji rodzajem katharsis. Ciężko nie odnieść takiego wrażenia, kiedy się ją czyta. Główna bohaterka - Jagoda, w odczuciu czytelnika, który choć na chwilę wszedł do świata autorki, to wypisz wymaluj jej alter ego. Trzydziestoparolatka mieszkająca w Warszawie, która odcina się od rodzinnej martyrologii. Nie chce żyć Wołyniem, nie chce być wieczną ofiarą historii. Chce żyć własnym życiem, nieobarczonym strachem, ciężkimi wspomnieniami, wiecznym rozdrapywaniem ran. Bo kogo dziś obchodzi Wołyń? Tylko tych, którzy go przeżyli. Przynajmniej tak jej się wydaje. Niestety, nic bardziej mylnego. Przekonuje się o tym, kiedy 11 lipca na warszawskiej Ochocie umiera młody mężczyzna, założyciel Fundacji Ludobójstwa na Kresach, dla którego ta sprawa była czymś więcej niż tylko tragedią z dawnych lat. I można by tę śmierć uznać za przypadek, gdyby nie dziwna ukraińska karta do gry, którą znajduje w jego papierach przyjaciel - Karol, tak się składa, współpracownik Jagody. To właśnie on podejmuje się misji dostarczenia teczki z papierami po zmarłym do Sanoka, gdzie przejąć ją ma współpracownik fundacji - Włodek. Jagoda daje się wciągnąć w tę historię i - trochę plując sobie w brodę - ląduje z Karolem i jego dziewczyną niedaleko wschodniej granicy. Nie będąc przy tym świadomą, że kilka kolejnych dni okaże się dla niej grą o życie.

Warto przeczytać tę książkę, choć motyw przewodni jest dość trudny, a autorka nie szczędzi czytelnikowi drastycznych relacji i sporej dawki historii. Robi to jednak w bardzo otwarty sposób, poprzez dwójkę głównych bohaterów - Jagodę i Ukraińca Olega, oddając głos obydwu stronom. W zasadzie prowadzi akcję z perspektywy czterech osób, co znacznie poszerza spojrzenie na temat. Miesza też nieźle we wspomnianym sensacyjno-kryminalnym wątku sprawiając, że do końca nie mamy pewności, kto tak naprawdę jest dobry, a kto zły. Trzeba jej przyznać, że stworzyła wciągającą opowieść, dając przy tym niezłą lekcję historii, obiektywizmu i tolerancji.   

an

Uwaga, książka!

Dla naszych czytelników mamy od wydawnictwa Znak Horyzont 3 egzemplarze książki. Otrzymają je osoby, które jako pierwsze napiszą do nas jako pierwsze na adres: [email protected]. W treści prosimy podać imię, nazwisko i adres, a w tytule wpisać: Książka.

::attachment{"type":"image","item_id":"1274093", "alt":"zdjęcie", "title":"", "longSide":"900"}