Trzy książki i trzy różne tematy, choć rzeczywiście każda z nich coś tropi. Który ze śladów podejmiecie? Poczytajcie - zdecydujcie.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"84787"}

Po jednej książce otrzymają osoby, które jako pierwsze wyślą do nas mail na adres: [email protected]

W treści prosimy podać imię, nazwisko i adres. Tytuł maila: Książka + numer wybranej książki.

Nr 1. "Wytrzyszczka czyli tajemnice nazw miejscowości" Michał Rusinek/Wydawnictwo Znak Emotikon
Na tropie znaczenia nazw - coś dla młodszych czytelników.
 
Skąd się wzięły Swornegacie? Ile jest w Polsce Ameryk? Tak Swornegacie, jak i Ameryka, to oczywiście nazwy polskich miejscowości. Pochodzenie tych mniej i bardziej znanych przybliża czytelnikom niestrudzony tropiciel tajemnic naszego języka Michał Rusinek.

Jak dużo nazwa miejscowości może powiedzieć o jej mieszkańcach i o historii naszego kraju? Które nazwy są najśmieszniejsze, a które najtrudniej wymówić? Ile prawdy ma w sobie legenda o Warsie i Sawie, i ile właściwie było tych stolic? I czy wiecie, że w Kruszwicy, zamiast historii króla Popiela, możecie poznać smak ciasta kruszkowego z kruszonką?

Michał Rusinek w "Wytrzyszczce" zebrał swoje ulubione nazwy polskich miejscowości, o czym informuje już we wstępie. Uporządkował je przy tym własnym kluczem, a więc "(…) według pytań, które się pojawiają, kiedy się zastanawiamy, skąd się taka czy inna nazwa wzięła." Czeka was lektura lekka i przyjemna, a przy tym w interesujący sposób edukacyjna. Nadto kolorowa, bo tytuł barwnie zilustrowała Joanna Rusinek.

Nr 2. "Sekrety Zakopanego" Bartłomiej Grzegorz Sala/Dom Wydawniczy Księży Młyn
Na tropie sekretów.

Życie wczasowiczów i kuracjuszy, wyczyny sportowców i taterników, ekscesy wielkich twórców i krewkich górali, artystyczne i patriotyczne emocje, ponure echa tatrzańskich tragedii, dziejowych burz, a nawet trzęsień ziemi składają się na barwny obraz miasta i jego okolic. Bo Zakopane, Podtatrze i same Tatry w każdym sezonie dostarczały nowych tematów i anegdot - wesołych i bulwersujących. Spośród tego bogactwa Bartłomiej Grzegorz Sala wybrał kilkadziesiąt historii dobranych tak, aby osoby jeszcze niewtajemniczone szybko nadrobiły zaległości, a wytrawni znawcy Podtatrza otrzymali garść nowych ciekawostek.  

Na kartach książki pojawiają się m.in. górale zabijający się o dziewczynę i grunty, ostatni zbójnicy i czarownicy, pozbawiony noclegu prezydent Wojciechowski i głodny premier Cyrankiewicz. Również ofiarni ratownicy, seryjny morderca, a nawet Lenin.

Nr 3. "Wołyńska gra" Justyna Białowąs/Znak Horyzont
Na tropie zbrodni.

Powieść łącząca w sobie wątki sensacji i kryminału, której oś główną stanowi rzeź wołyńska. Choć lata od niej minęły, jej echo nadal jest słyszalne.
Główna bohaterka - Jagoda, to trzydziestoparolatka mieszkająca w Warszawie, która odcina się od rodzinnej martyrologii. Nie chce żyć Wołyniem, nie chce być wieczną ofiarą historii. Chce żyć własnym życiem, nieobarczonym strachem, ciężkimi wspomnieniami, wiecznym rozdrapywaniem ran. Bo kogo dziś obchodzi Wołyń? Tylko tych, którzy go przeżyli. Przynajmniej tak jej się wydaje. Niestety, nic bardziej mylnego. Przekonuje się o tym, kiedy 11 lipca na warszawskiej Ochocie umiera młody mężczyzna, założyciel Fundacji Ludobójstwa na Kresach, dla którego ta sprawa była czymś więcej niż tylko tragedią z dawnych lat. I można by tę śmierć uznać za przypadek, gdyby nie dziwna ukraińska karta do gry, którą znajduje w jego papierach przyjaciel - Karol, tak się składa, współpracownik Jagody. To właśnie on podejmuje się misji dostarczenia teczki z papierami po zmarłym do Sanoka, gdzie przejąć ją ma współpracownik fundacji - Włodek. Jagoda daje się wciągnąć w tę historię i - trochę plując sobie w brodę - ląduje z Karolem i jego dziewczyną niedaleko wschodniej granicy. Nie będąc przy tym świadomą, że kilka kolejnych dni okaże się dla niej grą o życie.
Warto przeczytać tę książkę. Wciągającą opowieść, dająca przy tym niezłą lekcję historii, obiektywizmu i tolerancji.    

an