Kruchość ludzkiej egzystencji, a zarazem wielkość myśli stały się motywem przewodnim niezwykłej wystawy rzeźby w nowotarskich Jatkach.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"88851"}

„Człowiek jest trzciną najsłabszą w przyrodzie, ale trzciną myślącą. Nieco mgły, kropla wody starczy, by go zabić. Lecz niechby był zgnieciony przez wszechświat cały, to jeszcze byłby szlachetniejszy od tego, co go zabija: gdyż on wie, że umiera. Cała tedy godność nasza leży w myśli" - to cytat z Pascala, który posłużył jako tytuł niezwykłej wystawy.

Trudno dopatrzeć się monolitycznych dzieł z kamienia czy brązu. Materiałem jest wypalona zapałka, gipsowy puzel, tkanina, juta, len czy włóczka jak choćby w niezwykłej pracy pt. "Wtul się w ścianę domu" Magdaleny Zagóry. Albo ścinki papieru połączonego gipsem tworząc niezwykłe formy w pracy dyplomowej "Niezgoda jako forma oporu" Kornelii Nowak. Wszystko jakby dowodzi słabości, zmienności, ulotności tej tytułowej trzciny jaką jest życie człowieka. Ale zarazem jego wielkości wynikającej ze świadomości tego... że umiera.

Tą niezwykłą wystawą Galeria Jatki wchodzi w swoje kolejne 30-lecie. A dzieła to twórczość studentów z pracowni rzeźby prof. Ewy Janus, dziekan krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, która ze swymi asystentami i studentami zaprasza w szczególną podróż. Co ciekawe, wszystkie prace powstały w czasie pandemii, gdy o przestrzeni trzeba było opowiadać na płaszczyźnie ekranu laptopa.

Wystawa będzie obecna w nowotarskich Jatkach do 15 stycznia.

fig