Wydaje się, że artysta i przedsiębiorca to jakże odległe od siebie profesje. Paulina Martini, prowadząca Zakopiańską Akademię Śpiewu, udowadnia, że to nieprawda.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"100942"}

Pochodzi z Trójmiasta, a do Zakopanego przyjechała na stałe siedem lat temu. - Od zawsze uwielbiałam Tatry i tak naprawdę to one sprawiły, że zdecydowałam się przenieść do Zakopanego. Związałam się z tym miastem nie tylko zawodowo, ale również prywatnie - opowiada Paulina Martini, śpiewaczka i założycielka Zakopiańskiej Akademii Śpiewu. Początkowo pod Tatrami pracowała w Szkole Muzycznej, gdzie uczyła śpiewu. - Widziałam, że nie ma tam jednak jakiegoś wielkiego zapału dla klas wokalnych, a z drugiej strony zobaczyłam, jak wielce mamy tu, na Podhalu, utalentowaną młodzież. Często jest tak, że tutejsze dzieci nie znając nut, robią większe postępy wokalne niż ich rówieśnicy, którzy profesjonalnie uczą się śpiewu w szkołach - zauważa.

Czy artystka sprawdzi się w roli przedsiębiorcy?

Po tych dwóch latach, widząc zainteresowanie śpiewem wśród dzieci, postanowiła sama założyć szkołę wokalną. Tak właśnie pięć lat temu powstała Zakopiańska Akademia Śpiewu. - Gdy wpadłam na ten pomysł, sama zastanawiałam się, czy jako artystka poradzę sobie z rolą przedsiębiorcy. Postawiłam na uczciwość zarówno jeśli chodzi o prowadzenie biznesu, jak i artystyczne aspekty prowadzenia szkoły, i udało się - tłumaczy Martini. Jak wspomina, założenie firmy wcale nie pociągnęło za sobą lawiny biurokracji. Nie było może tak łatwo, jak głosi urzędnicza propaganda, nie udało się założyć firmy w jednym urzędowym okienku, ale formalności nie zajęły wiele czasu. Na początku pomógł też program pomocowy dla nowych przedsiębiorców, organizowany przez Tatrzańską Izbę Gospodarczą. Grant w wysokości 20 tys. złotych pozwolił na zakup fortepianu i innego sprzętu. - Warunkiem, aby tego grantu nie zwracać było prowadzenie działalności nieprzerwanie przez dwa lata. Gdy tymczasem zaraz na starcie działania akademii okazało się, że jestem w ciąży - wspomina Paulina Martini. Rolę przedsiębiorcy i rodzica udało się jednak znakomicie połączyć.

Zajęcia w czterech językach

Od pierwszych dni nie można było narzekać na brak uczniów chętnych do nauki. Początkowo było ich 20, teraz jest ponad 80. - Mam grafik zapełniony od rana do wieczora, zatrudniam teraz innych profesjonalnych nauczycieli, współpracuję z aktorami Teatru Witkacego. Teraz mogę powiedzieć, że nie potrzebuję nawet reklamy, tak wielu zgłasza się chętnych - przekonuje założycielka ZAŚ, która prowadzi zajęcia w czterech językach. Oprócz polskiego to rosyjski, angielski i włoski.

Ze "Szpulek" na bruk

W ciągu pięciu lat akademia kilka razy zmieniała siedzibę. Początkowo były to należące do miasta "Szpulki". Tam umowę rozwiązano po dwóch latach w bulwersujących okolicznościach. Mąż Pauliny Martini, Jakub Brzosko, w czasie protestu skrytykował pomysł organizacji Sylwestra Marzeń pod Wielką Krokwią. W odwecie władze rozwiązały z Pauliną Martini umowę wynajmu. - Można powiedzieć, że w okresie sylwestrowym zostałam z całym wyposażeniem i uczniami na śniegu. Na szczęście pomocną dłoń wyciągnął do nas ks. dziekan Bogusław Filipiak i udało mi się przenieść szkołę do budynku, w którym znajduje się stołówka Brata Alberta - wspomina szefowa ZAŚ.

Minęło 5 lat

Były też inne lokalizacje akademii, na przykład w lokalu na ul. Witkiewicza. Teraz szkoła znalazła wspaniałe miejsce przy samych Krupówkach, w budynku STRH. Są tu doskonałe warunki, jest cisza, można skupić się na nauce, a to samo centrum miasta. Akademia rozwija się znakomicie, na niedawnym koncercie związanym z jubileuszem 5-lecia szkoły w hotelu Mercure Kasprowy były tłumy. Trzy podopieczne szkoły dostały się na wyższe studia. Paulina Martini snuje już plany na przyszłość, chce sprowadzić na warsztaty mistrzów dubbingu. W jej działalności nie przeszkodził nawet covid, bo w czasie pandemii policja wydała pozwolenie na indywidualne lekcje. - Musiałam w tym czasie zawiesić tylko swoją karierę wokalną. Nie chciałam bowiem występować online, jak robiło to wielu innych. Nie czułam się w tym dobrze, zawsze powtarzam, że w życiu i w pracy najważniejsza jest uczciwość i na przykład tzw. śpiewania z playbacku nie można nawet nazwać śpiewem - dodaje artystka i bizneswomen w jednym.