Tych paru zwrotów Edward Wlazło musiał się nauczyć, gdy podczas misji w Libanie został zaproszony na Wigilię do kontyngentu fidżijskiego w bazie ONZ.

Edward Wlazło przez lata służył w misjach ONZ i NATO.  Nieraz otarł się o śmierć. W latach 1993-2008 służył m.in. w południowym Libanie, Syrii, Izraelu, Bośni, Hercegowinie, Kosowie, Macedonii, Pakistanie i w Afganistanie. Każde święta z dala od najbliższych były szczególnie trudnym okresem, zdarzały się jednak wyjątkowo wzruszające momenty. Taka wyjątkowa Wigilia była w 2004 r. w Afganistanie.

Był w bazie wojskowej Bagram niedaleko Kabulu US AIR FORCE, gdzie służyło 12 tys. żołnierzy z kilkunastu krajów. Samych Polaków było około pięciuset. - My współpracowaliśmy z 58. żandarmerią wojsk USA, karabinierami włoskimi, niemiecką Fidel Jager a także batalionem łotewskim. Byliśmy wszyscy zżyci, nawiązywały się przyjaźnie - wspomina Edward Wlazło. Sam zaprzyjaźnił się z Jonasem, sierżantem sztabowym z jednostki specjalnej z Łotwy, który miał polskie korzenie. Był niewierzący.

Kiedyś jechali do Kabulu, w drodze ostrzelali ich talibowie. Jonas został ranny, dostał 2 kule w biodro. - Widział, jak podczas tej akcji trzech Polaków, którzy byli z nim w samochodzie, przeżegnało się, ja wyciągnąłem z kieszeni kamizelki kuloodpornej różaniec, który kupiłem w Betlejem i pocałowałem - wspomina ceper z Kościeliska. Medycy opatrzyli Łotysza, potem śmigłowcem został przetransportowany do szpitala w Kabulu. Wrócił do bazy po 2 miesiącach. - To był już czas przed Bożym Narodzeniem, Jonas przyszedł porozmawiać. Powiedział, że zna znak krzyża, bo tak żegnała się jego babka z Polski. Zwierzył mi się, że chciałby przyjąć jednocześnie 3 sakramenty - chrzest, I komunię św. i bierzmowanie, w podzięce za ocalenie życia - opowiada Edward Wlazło. Po rozmowie Polak poszedł do swojego kapelana wojskowego i powiedział o pragnieniu kolegi z Łotwy.

Duchowny zgodził się, ale powiedział, że ten musi przygotować się do pojednania z Bogiem. I tak przez miesiąc trwały przygotowania. Jako dzień przyjęcia sakramentów wyznaczono właśnie Wigilię Bożego Narodzenia. Edward Wlazło został jednym z dwóch chrzestnych.
Kolację wigilijną poprzedziła msza, podczas której Jonas przyjął wszystkie trzy sakramenty. - Był bardzo wzruszony, płakał - wspomina jego przyjaciel. Od kolegów z Polski dostał w prezencie polski mundur i dobre perfumy. Kapelan podarował mu medalik z krzyżykiem, różaniec, książeczkę do modlitwy w języku polskim i rosyjskim. - To była podniosła chwila dla wszystkich, faceci płakali jak bobry. Ta Wigilia 5 tys. km od domu była dla mnie szczególna - podkreśla.

Po nabożeństwie była kolacja wigilijna z dzieleniem się opłatkiem. Na stole była ryba, pierogi, barszcz, żurek, kompot z suszonych śliwek. Wszystko pyszne, bo polscy kucharze uchodzili za najlepszych w bazie. Upiekli nawet swojski chleb.
Niestety uroczysty posiłek przerwał ostrzał talibów moździerzami. Resztę nocy wszyscy żołnierze spędzili w schronie. Rano Amerykanie natychmiast poderwali śmigłowce i samoloty szturmowe H-8, zaczęli bombardować pozycje wroga. W czasie tego ataku talibów zginęło dwóch Amerykanów US Marines i Serb, który pracował dla prywatnej firmy ochrony - KBR. Wigilijne posiłki żołnierze zjedli następnego dnia, w Boże Narodzenie, kiedy strzały już ucichły.

Wyjątkowa dla Edwarda Wlazły była także Wigilia w 1994 r., kiedy był na misji w Libanie. Tam zaprzyjaźnił się z chorążym Josefem z Fidżi. To małe państwo wyspiarskie, położone w południowo-zachodniej części Oceanu Spokojnego, niedaleko Nowej Zelandii. Kraj katolicki. Josef miał na Fidżi swoją wioskę, był też zawodowym rugbistą. Był człowiekiem bardzo religijnym. - Josef zaprosił mnie i jeszcze jednego kolegę, chorążego z Krakowa, na Wigilię do ich kontyngentu fidżijskiego. Nauczył nas paru słów w jego rodzimym języku typu "bula, bula", czyli dzień dobry, "woka za wa kito", czyli jak się masz, żebyśmy przywitali się z ich wodzem, starszym narodowym w stopniu pułkownika. Wszyscy żołnierze byli ubrani w odświętne stroje, byli w spódnicach. Kolacja zaczynała się od modlitwy, na stole królowały potrawy oceanu - wspomina. Na koniec gości poczęstowali tzw. "kawą fidżijską". - Wypiłem 11 karafek, bo byli bardzo gościnni. To taki korzenny napój, jak się później dowiedzieliśmy, trochę halucynogenny. Z chorążym z Krakowa bardzo się pochorowaliśmy po niej - opowiada. Ale zdążyli jeszcze po kolacji pojechać na pasterkę do oddalonego o 230 km od libańskiej bazy Betlejem i na spotkanie z polskimi franciszkanami z Płocka i Myślenic.

Edward Wlazło za pełnione misje wojskowe przez ponad 11 lat w ramach sił pokojowo-rozjemczych i humanitarnych ONZ "United Nations" i sił sojuszniczych "NATO" został w 2016 r. odznaczony orderem Virtuti Civili klasy I. Nosi zaszczytny tytuł  "Kawalera Orderu Virtuti Civili". Od 2012 r. ma status weterana wojskowego nr 2901.

wysłuchała Beata Zalot