Grająca na skrzypcach Katarzyna Lassak z Zakopanego odebrała doktorat z wyróżnieniem na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"104200"}

Katarzyna Lassak od lat łączy muzykę klasyczną z góralską. Na co dzień gra w rodzinnej kapeli Lassaków w Zakopanem. W zeszłym roku obroniła, a wczoraj odebrała doktorat na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. Tytuł pracy doktorskiej: II Koncert skrzypcowy "Góralski" Jana Adama Maklakiewicza. Pierwsze nagranie koncertu z orkiestrą symfoniczną i jego ludowych źródeł. w wykonaniu kapeli góralskiej.

Poniżej wywiad, który ponad rok temu przeprowadziliśmy z Katarzyną Lassak:

Skrzypce i góralska tradycja

Gra na skrzypcach w rodzinnej kapeli Lassaków. Ukończyła studia na uniwersytecie muzycznym w klasie skrzypiec i pisze doktorat. Niedawno z Orkiestrą Polskiego Radia nagrała nieznany koncert skrzypcowy, wystąpiła jako solistka na 30. Festiwalu Smyczkowym "Mistrzowie polskiej wiolinistyki". Z Katarzyną Lassak z Zakopanego rozmawia Paweł Pełka.

- Czy muzyka towarzyszy pani od najmłodszych lat? Jak wyglądało to muzyczne dzieciństwo i kiedy zdała sobie pani sprawę, że zajmie się muzyką zawodowo?

- Od najmłodszych lat kontynuuję wielopokoleniowe tradycje muzykowania w mojej rodzinie. W domu poznałam muzykę góralską, którą pokochałam i jestem dziś "prymistką" w Muzyce Rodziny Lassaków "Heliosów" z Zakopanego. Z kolei w Szkole Artystycznej poznałam muzykę klasyczną. Grałam na skrzypcach i fortepianie. Zawsze lubiłam grać, śpiewać, występować, tworzyć.

- Pani rodzina ma sięgające wielu pokoleń tradycje muzyczne. Jaki wpływ ta tradycja czy też wsparcie rodziny wywarły na pani muzyczną drogę?

- Rodzice od początku wspierają mnie i siostrę Anię na długiej drodze, jaką jest edukacja muzyczna. Mama jest muzykologiem. Siostra studiuje na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. Ja ukończyłam tę uczelnię w klasie skrzypiec profesora Janusza Wawrowskiego, pod którego kierunkiem obecnie pracuję nad doktoratem.

- W jaki sposób stara się pani łączyć muzykę góralską z muzyką klasyczną? Czy takie połączenie jest możliwe?

- Jeśli chodzi o granie na skrzypcach po góralsku i klasycznie, to staram się te dwie techniki gry świadomie rozdzielać i wykonywać najlepiej, jak potrafię. Wielu kompozytorów zachwycało się naszą muzyką góralską. Tworzyli pod jej wpływem. Dlatego przed wykonywaniem takich utworów widzę miejsce, żeby zabrzmiały źródła inspiracji, czyli oryginalne "nuty" góralskie w tradycyjnym wykonaniu mojej rodzinnej "muzyki". W ten sposób staram się najpiękniej, jak umiem, przedstawiać światu góralską kulturę.

- Jak ważne były dla pani ostatnie wydarzenia - udział w koncercie skrzypcowym oraz nagranie nieznanego utworu z Orkiestrą Polskiego Radia?

- To bardzo ważny rozdział w mojej muzycznej podróży. Najpierw zagrałam II Koncert skrzypcowy "Góralski" Jana A. Maklakiewicza na 30. Festiwalu Smyczkowym "Mistrzowie polskiej wiolinistyki" w Filharmonii Zielonogórskiej. Dyrygował Norbert Twórczyński. Było to wielkie przeżycie, bo po raz pierwszy usłyszałam w oryginale ten nieznany utwór, którego nagrań nie ma. Do tamtego momentu, przeglądając partyturę, mogłam sobie jedynie wyobrażać, jak instrumenty orkiestry symfonicznej zabrzmią z moją partią solową. W kolejnym tygodniu weszłam na cztery dni do wspaniałego studia "S1", czyli Studia Koncertowego Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie, gdzie miałam ogromną przyjemność nagrywania tego koncertu skrzypcowego z Orkiestrą Polskiego Radia w Warszawie pod batutą Pawła Kapuły. Będzie to pierwsze nagranie tego utworu.

- Proszę trochę przybliżyć ten koncert skrzypcowy i postać kompozytora.

- Jan A. Maklakiewicz żył w latach 1899-1954 i jest zaliczany do grona następców Karola Szymanowskiego, którzy odkryli inspirującą role folkloru górali podhalańskich. Skomponował II Koncert skrzypcowy "Góralski" wiosna 1952 roku w Zakopanem. Zbierając materiał do kompozycji, słuchał żywej góralskiej muzyki i samodzielnie ją spisywał. Zasiadał w jury "Pierwszego Podhalańskiego Popisu Konkursowego Ludowych Muzyk Góralskich", który odbywał się w Zakopanem w 1952 roku. Konkurs został zorganizowany dla uczczenia 15. rocznicy śmierci Karola Szymanowskiego. Wzięły w nim udział 24 muzyki, więc był to przegląd różnych stylów gry góralskich muzykantów. Folklor podhalański był niewątpliwie źródłem inspiracji dla powstania II Koncertu skrzypcowego "Góralskiego".  W koncercie występuje jeden wyraźny cytat nuty góralskiej. Użyta jest skala góralska i w każdej z trzech części koncertu są miejsca, gdzie pojawia się prosta orkiestracja na wzór akompaniamentu sekundu i basu. Główne tematy koncertu nie są nigdy dosłownie powtarzane, zawsze powracają w odmiennym wariancie, są urozmaicone nowymi ozdobnikami na wzór wariacyjności góralskiego prymu. Odzywa się w tej kompozycji żywioł gór, np. efekt wiatru halnego. Koncert jest bardzo ciekawy. Mam nadzieję, że niedługo zaprezentuję ten utwór także w Zakopanem.