W pewnym momencie kariery jako przedsiębiorca zdał sobie sprawę, że najlepiej działa się solo, bez wspólników i tak właśnie nazwał swoją firmę.

Gdy był dzieckiem, Maciej Gąsiorowski mieszkał w pobliżu Wielkiej Krokwi, a jego ojciec był znakomitym trenerem skoczków narciarskich, m.in. Wojciecha Fortuny. Wiele czasu z dzieciństwa spędzał na skoczni. Tam z jednej strony załapał żyłkę sportowej rywalizacji, z drugiej wytrwałości, która z pewnością po latach przydała się w biznesie.

To dzieciństwo spędzone wśród sportowców zaowocowało studiami na Akademii Wychowania Fizycznego w Krakowie. Po zakończeniu edukacji wrócił do Zakopanego. Był 1982 rok, trwał stan wojenny. - Czymś trzeba było się zająć. Wtedy też poznałem moją żonę, która od tego czasu wspiera mnie w moim biznesie. Karierę trenerską można było robić albo w klubie wojskowym, albo milicyjnym, a ja tego systemu nie popierałem. Zająłem się więc biznesem. Na początek mój wybór padł na wykonywanie regionalnych kapci - wspomina przedsiębiorca.

Biznes zaczął się rozkręcać, ale żeby robić więcej kapci, potrzebny był specjalny sprzęt. Wtedy zakopiańczyk zakupił w Zaskalu maszynę rymarską. Zaczął robić kapcie na większą skalę, według wzoru, który do dziś króluje na większości straganów w Zakopanem. - To dla prowadzenia biznesu były zupełnie inne czasy. Nie można było być prywatnym przedsiębiorcą i kupować po prostu towar. Musiałem zapisać się do spółdzielni Przełęcz na Witkiewicza, do cechu i dopiero za ich pośrednictwem kupowałem towar - wspomina pan Maciej.

Lata mijały, biznes rozwijał się nieźle. Przedsiębiorca wraz z małżonką i wspólnikiem postanowili zainwestować w kupno kamienicy na Krupówkach. Zakup udał się, ale w budynku w części pomieszczeń mieszkali lokatorzy. Trzeba im było szukać zastępczych mieszkań, sądowe sprawy z tym związane ciągnęły się latami. - Udało się nam jednak w tej kamienicy otworzyć sklep odzieżowy. Nazywał się on Anna, prowadziła go żona, a ja jakby przy okazji otworzyłem w tym samym miejscu sklep z alkoholami - wspomina pan Maciej. To były lata 90. ub. wieku. Sklepów monopolowych w Zakopanem nie było dużo. W pewnym momencie doszli z żoną do wniosku, że łatwiej będzie wynająć powierzchnie w kamienicy komuś z zewnątrz. - To był dość duży szok, bo byłem chyba pierwszym zakopiańczykiem, który wynajął lokal zewnętrznej firmie odzieżowej. Chcieliśmy po prostu zacząć żyć bardziej z wynajmu, a ja skupiłem się na rozwijaniu sklepów z alkoholem - dodaje przedsiębiorca.

Otworzył wtedy sklep monopolowy na górnych Krupówkach, który działał przez wiele lat. Pozbył się też wspólników. - Stwierdziłem, że najlepiej jest działać solo i tak właśnie nazwałem moją firmę, która teraz zajmuje się sprzedażą alkoholu z górnej półki na zamówienie. Razem z żoną rozbudował dom przy ul. Nowotarskiej, gdzie wynajmuje powierzchnie pod restaurację i hotel, a także prowadzi sklep alkoholowy. - Stoimy więc na kilku nogach, a ta sprzedaż alkoholi to teraz takie moje hobby - dodaje. Ponad 30 lat z innymi przedsiębiorcami wpadł na pomysł założenia w Zakopanem organizacji zrzeszającej przedsiębiorców. Tak powstał zakopiański oddział Krakowskiego Cechu Kupieckiego. Później organizacja przekształciła się w Tatrzańską Izbę Gospodarczą.

- To, co najbardziej przeszkadza teraz w prowadzeniu biznesu, to niestałość podatkowa i piętrząca się biurokracja. Cały czas wydaje mi się, że władze nie dbają o przedsiębiorców, chcą nam utrudniać życie, a przecież to właśnie my z naszych podatków utrzymujemy urzędników - tłumaczy Maciej Gąsiorowski. Pandemię udało się mu przetrwać, chociaż wspomina dni, gdy utargi w sklepie z alkoholami nie przekraczały 50 złotych dziennie. - Usiadłem wtedy z dzierżawcami moich lokali, powiedziałem, żeby płacili jakieś symboliczne pieniądze i czekaliśmy, co się będzie działo. Pamiętam majowy weekend, gdy jechałem na skuterze przez Krupówki i nie było nikogo - wspomina. Teraz, już po pandemii, największym problemem jest uwolnienie rynku alkoholowego, wielka liczba koncesji w Zakopanem i konkurencja dużych marketów. - Te markety sprzedają alkohole po cenie, którą my płacimy w hurtowni. Nie mamy więc szans ścigać się z nimi cenowo. Dlatego staramy się sprzedawać robione na specjalne zamówienie alkohole, stanowiące swego rodzaju pamiątkę - dodaje przedsiębiorca.

p