Anna Sylka-Oborne jest chyba jedyną mieszkanką Podhala, która otrzymała australijskie obywatelstwo.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"104660"}

Anna Sylka-Oborne pochodzi z Pomorza Gdańskiego, ale gdy miała 11 lat, z całą rodziną przeniosła się do Zakopanego, gdzie spędziła dużą część swojego życia. Pod Tatrami chodziła do podstawówki i szkoły średniej. Jej mama przez 20 lat prowadziła aptekę na Kasprusiach. - Rodziców z pewnością do Zakopanego przyciągnęły góry. Ja do tej pory nie lubię wielkich miast, podobnie zresztą moi rodzice. Mamy dom w Kościelisku, a tata teraz prowadzi schronisko na Hali Łabowskiej w Beskidzie Sądeckim - mówi Anna Sylka-Oborne.

Miłość, ale nie od pierwszego wejrzenia

Na ostatnim roku studiów, uczestnicząc w programie Erasmus, pani Anna wyjechała do Hiszpanii, do La Corunii. Nie myślała wtedy, aby na stałe zamieszkać w Hiszpanii, a jednak kolejnych kilka lat spędziła na Teneryfie. Jej podróżnicze serce ciągnęło w inne miejsca na świecie. Po drodze do Australii mieszkała w Kalifornii, na Hawajach i na położonych na Pacyfiku Wyspach Cooka. W 2014 roku przyszedł czas na Australię. Pierwszym miejscem, które odwiedziła na tym odległym kontynencie, było Gold Coast (Złote Wybrzeże). Wybór Australii był związany z jednej strony z tym, że kilkoro przyjaciół wyjechało na ten kontynent, z drugiej od czasu pobytu na Hawajach jedną z pasji pani Anny był surfing, z którego Australia słynie. Po spędzonych w Australii już prawie 9 latach mówi, że zakochała się w tym kraju, chociaż nie była to miłość od pierwszego wejrzenia. - Pierwsze miejsce, w którym byłam, czyli Gold Coast, wcale mnie nie zachwyciło. Owszem było ładnie, pogoda dopisywała, ale był to typowy turystyczny kurort z dużymi budynkami, a nie tak wyobrażałam sobie Australię - opowiada Anna Sylka-Oborne.

Hydraulik i surfer

Pewnie wpływ na przekonanie się do Australii miały dwie rzeczy. Pierwsza to stopniowe poznawanie kraju, zwiedzanie miejsc bardzo oddalonych od wielkich miast, gdzie można spędzić na plaży cały dzień i nikogo nie spotkać. Drugą rzeczą była miłość. - Przed przyjazdem do Australii mama podarowała mi książkę o australijskich stereotypach. Jednym z nich było to, że ludzie tu po pracy biorą deski surfingowe i idą nad morze. To okazało się prawdą, bo mój mąż z zawodu jest hydraulikiem, ale po pracy zrzuca swój zawodowy strój i jest surferem - opowiada pani Anna.

Mąż pierwszy raz zobaczył śnieg

Ślub państwo Oborne wzięli jednak nie w Australii, a w Zakopanem. - Ze względu na oddalenie rodzina męża nie mogła przyjechać na uroczystość, ale śledzili ceremonię z pomocą internetu. Mojemu mężowi bardzo spodobały się Tatry i Zakopane. Na Podhalu pierwszy raz w życiu zobaczył śnieg - wspomina pani Anna.

Codzienne życie w Australii jest zupełnie inne niż w Europie. Nie chodzi tylko o to, że lato jest tu w czasie naszej zimy, ale przede wszystkim o wielkie odległości. Przelot ze wschodu na zachód Australii zajmuje 7 godzin. - Mieszkam w stanie Wiktoria, codziennie zawożę i odbieram moją córkę z przedszkola i mam do pokonania 40 kilometrów w jedną stronę. Do najbliższego sklepu jest 70 kilometrów, a do Sydney 10 godzin samochodem - tłumaczy Anna Sylka-Oborne. To, co najbardziej dziwi ją teraz, gdy wraca do Zakopanego, to korki samochodowe. Po tym, jak przez godzinę jazdy spotyka się jedno, czy dwa auta, trudno jeździ się samochodem w takich korkach.

Obywatelka Australii

Pani Anna mieszka na południu Australii. Latem zdarzają się tu upalne dni pod 40 st. C., ale zimy akurat w tym rejonie kraju wcale nie są ciepłe. Bywa, że temperatura spadnie do 5-6 st. C., ale śnieg nie pada  nigdy. Pięć lat temu pani Anna zaczęła się starać o obywatelstwo australijskie. Otrzymała je niedawno, 26 stycznia, w czasie Australia Day, czyli narodowego święta Australii. Jak mówi, wcale nie był to jakiś trudny proces. Najwięcej problemu i czasu zajęło zebranie zaświadczeń o niekaralności ze wszystkich miejsc, w których mieszkała. Do tego doszedł egzamin z języka i niezbyt trudny test z krótkiej historii Australii.

- Teraz czuję się już pełnoprawną Australijką. Można powiedzieć, że kiedyś pod mój dom podchodziły owce, a teraz zamieniłam je na kangury - śmieje się pani Anna. Bardzo wiele rzeczy w tym kraju pozytywnie ją zaskoczyło.- Piękne jest to, że w wysoko rozwiniętym kraju są wciąż tak bezludne miejsca, gdzie można być blisko przyrody. Australijczycy po głębszym poznaniu są też bardzo mili i sympatyczni. Jest to też czysty kraj, każdy skwerek, chodnik jest zadbany i czysty.

Paweł Pełka