Dziś mija 79. rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego. W tej nierównej walce z niemieckim okupantem brali udział nie tyko rdzenni mieszkańcy stolicy, ale też przybyli do Warszawy mieszkańcy innych terenów Polski. Niektóre osoby były wcześniej lub po powstaniu związane z Zakopanem.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"108971"}

OLGIERD SOKOŁOWSKI

Był dyrektorem zakopiańskiego szpitala "Odrodzenie". W 1940r. został aresztowany przez gestapo. Po zwolnieniu  miał zakaz przebywana na terenie Zakopanego. Przeniósł się do Warszawy. W stolicy objął posadę ordynatora oddziału gruźliczego Szpitala na Woli. W pierwszych dniach Powstania Niemcy właśnie w tej dzielnicy dokonali jednego z największych mordów na ludności cywilnej. Dr Sokołowski został w tym okresie (pierwszych dniach) ostatnim lekarzem na oddziale. Niemcy zaproponowali mu możliwość opuszczenia placówki, odmówił gdyż chciał do końca zostać ze swoimi pacjentami. Zginął wraz z nimi 5 sierpnia 1944 r.

TADEUSZ   KARCZEWSKI   PS. „WIERZBA”

Urodził się w Warszawie w 1922 r. W latach 1939-1944 działał w konspiracji. Brał udział w zlikwidowaniu 11 lipca 1944 Wilhelma Koppe wyższego dowódcy SS i Policji w Kraju Warty i Generalnym Gubernatorstwie. Koppe przeżył zamach. Zginął jego adiutant. W dniu wybuchu Powstania Wierzba miał 22 lata. Był strzelcem w Batalionie AK PARASOL. Szlak bojowy walk Karczewskiego obejmował: Wolę -Stare Miasto-kanały-Śródmieście -Górny Czerniaków -przedarcie się na drugą stronę Wisły. Po wojnie mieszkał w Olsztynie, pracował w Cieplicach, Lublinie, na Ziemiach Odzyskanych.
Ostanie lata swojego życia spędził w Zakopanem, gdzie zmarł 23.02.2019 r.

BARBARA GROCHOLSKA -KURKOWIAK ps. ”KUCZARAWA” albo „BASIA”
(Pseudonim Kuczarawa miała ze względu na swoje kręcone włosy.) W dniu wybuchu Powstania Warszawskiego miała zaledwie 17 lat. Była sanitariuszką a zarazem żołnierzem  Armii Krajowej . Kuczarawa działała głównie na obszarze Czerniakowa i Mokotowa. Udało jej się przejść szlak ewakuacyjny kanałami z zajętego przez Niemców Mokotowa do Środmieścia. Po wojnie Pani Barbarra trafiła do Zakopanego. Uprawiała narciarstwo. Była reprezentantką Polski na Igrzyskach Olimpijskich w Oslo 1952 r (13. miejsce w zjeździe  i 14. miejsce w slalomie specjalnym) i w Cortina d Ampezzo 17. i 30. miejsce w zjeździe ).  Tytuł Mistrzyni Polski w narciarstwie  zdobyła 24 razy. Pisała także wiersze.

RYSZARD DRĄGOWSKI  ps. ,,RYSZARD II”

W chwili wybuchu Powstania miał  24 lata. Walczył jako starszy strzelec w szeregach 3. Batalionu Pancernego (batalion Golski). Po upadku powstania więziony w STALAGU X B w Sandbostel. Po wojnie trafił do Zakopanego. Uprawiał turystykę górską , wspinaczkową w Tatrach. Prowadził schronisko PTTK MUROWANIEC na Hali Gąsienicowej. Był członkiem Grupy Tatrzańskiej GOPR, prezesem zakopiańskiego oddziału PTTK.
Za swoje zasługi w czasie wojny jak i po odznaczony najwyższymi orderami państwowymi. Zmarł  27.07. 20o9 r. w Zakopanem.

BRONISŁAWA STASZEL POLANKOWA  ps ,,DUŻA BRONKA”
W 1929 r. uczestniczka MISTRZOSTW ŚWIATA w NARCIARSTWIE KLASYCZNYM  (zwyciężyła  z czasem 31:34min). Ośmiokrotna mistrzyni Polski w Narciarstwie. Przed wojną  jak i po wojnie prowadziła nieistniejące już schronisko na Przysłopie Miętusim. W lipcu 1944 r przeniosła się do Warszawy, wstąpiła do Armii Krajowej. W Powstaniu Warszawskim używała pseudonimu Duża Bronka, służyła jako sanitariuszka w Batalionie Kiliński. Po upadku Powstania została przeniesiona do obozu jenieckiego koło Lamsdorf. W 1949 r. Bronisława Staszel została odznaczona Krzyżem Walecznych nadany przez Rząd Emigracyjny  w Londynie. Zmarła 1 lutego 1988 r.
 

JANINA STUDNICKA ps. ,, GIEWONT”
Urodzona 30.12.1907 r. Jak wybuchło Powstanie Warszawskie miała 36 lat. Posiadała stopień wojskowy kapral podchorąży. Walczyła w szeregach Narodowych Sił Zbrojnych, które były podporządkowane  Okręgowi Warszawskiemu Armii Krajowej.Walczyła w Batalionie ,,Miłosz
a także w grupie NSZ ,"Topór".  Po upadku powstania udało jej się wraz z ludnością cywilną wyjść ze stolicy. Udała się do Zakopanego, gdzie jej ojciec Teofil był znanym zakopiańskim fotografem. Po wojnie powróciła do Warszawy zamieszkała przy ul. Wiśniowej 37/6, a pod koniec życia przy ul.Blacharskiej 1. Zmarła 10.03.1992 r.

JóZEF OPPENHEIM

Ur. 15 czerwca 1887 r. Warszawie. Do Zakopanego przyjechał w 1910 r z grupą narciarzy krakowskiego AZS i został pod Giewontem. Do 1911 r. był kierownikiem zakopiańskiego Domu Turystycznego. W  1912 zdał egzamin przewodnicki, uzyskał uprawnienia do prowadzenia wycieczek studenckich.
Od 1914 do 1939 r, był naczelnikiem TOPR. W czasie II wojny światowej przebywał w  Kowlu. Do Warszawy przyjechał w 1942 r. Ze względu na swoje żydowskie pochodzenie musiał się ukrywać. Schronienie znalazł w pracowni malarskiej Wandy Gentil Tipenhauer. Pozostał w ukryciu do 1 sierpnia 1944 r (do wybuchu Powstania ). W Powstaniu  ze względu na swój zawód pełnił funkcje sanitariusza. 3 października powstanie upadło. Józef Opppenheim  uczestniczył w ewakuacji  szpitala Armii Krajowej przy ul. Hożej. W ten sposób udało mu się opuścić stolicę. Zatrzymał się u przyjaciół w Pruszkowie.
Po wojnie wrócił do Zakopanego. Został zamordowany 28.02.1946 r.

Michał Małek