Zakopiańskiej budżetówce grozi brak wykwalifikowanej kadry. Wykształceni ludzie nie godzą się, by pracować za tysiąc złotych miesięcznie.

Znikające pielęgniarki to problem zakopiańskiego Domu Pomocy Społecznej. Wykwalifikowana kadra opuszcza też Dom Dziecka. Przyczyna jest ta sama: zbyt drogie życie pod Tatrami. – Niedługo nie będzie miał kto pracować z osobami w podeszłym wieku i przewlekle chorymi. Mam 43 pracowników, w tym 15 pielęgniarek. Ale niebawem zostanie ich kilka. Będą mieszkańcy, a nie będzie obsługi – mówi Jan Bachleda Dorcarz, kierownik DPS w Zakopanem. Wyjaśnia, że w styczniu pielęgniarki zażądały podwyżki płac, grożąc odejściem z ośrodka. W tej chwili pielęgniarka z długim stażem dostaje na rękę około 1,3 tys. złotych. Mniej doświadczone – około 1,1 tys. – Chcą podwyżki o ok. 400-500 złotych. Ja tych środków nie mam. Dlatego jedna już zrezygnowała z pracy, dwie są na zwolnieniach lekarskich, jedna zaczęła starać się o rentę, a trzy złożyły podania o pracę w innych placówkach – nie kryje obaw o stan kadr Jan Bachleda Dorcarz.

W podobnej sytuacji jest Krystyna Juraszek, dyrektor Centrum Wsparcia Dziecka i Rodziny w Zakopanem. – W naszym Domu Dziecka przebywa teraz 30 podopiecznych. Są to dzieci trudne. Są wychowankowie z upośledzeniem umysłowym, zaburzeniami, niepełnosprawni, trafiają się ataki furii. Mamy 11-letniego chłopca uzależnionego od narkotyków. Praca z naszymi wychowankami nie należy do łatwych. Odchodzą wychowawcy, co bardzo zaburza proces wychowawczy. Mam ciągłą rotację - opowiada. Od 2006 roku z Domu Dziecka odeszło sześciu wychowawców. Na ich miejsce bardzo trudno znaleźć chętnych. Nawet jeśli znajdują się społecznicy, chcący pracować za 1,1 tys. zł \"na rękę\", bo tyle dostaje na wejście absolwent po studiach, to najczęściej rezygnują szybko z pracy pod Giewontem. – U nas brakuje osób z wymaganym wykształceniem. Młodzi kształcą się z myślą o turystyce, hotelarstwie. Dlatego muszę wychowawców ściągać z całej Polski. Ale dla nich wynajęcie mieszkania i życie pod Tatrami jest za drogie – tłumaczy Krystyna Juraszek.

Dyrektorzy placówek podległych staroście przedstawili palące problemy kadrowe podczas ostatniej sesji rady powiatu. Krystyna Juraszek zaproponowała wprowadzenie dodatków w wysokości 40 proc. pensji za trudne warunki pracy. Wszystko wskazuje jednak na to, że podwyżki w budżetówce podległej staroście pojawią się nieprędko. – Najlepiej, żeby obie placówki można było zamknąć, gdyby nie były potrzebne. Ale doskonale zdajemy sobie sprawę, że zapotrzebowanie na opiekę będzie rosło. Społeczeństwo z jednej strony się starzeje, przybywa ludzi schorowanych. Rośnie też liczba rodzin rozbitych. Jedna trzecia małżeństw zawartych w 1997 roku w Polsce jest dziś po rozwodach – mówi wicestarosta Andrzej Skupień. Jego zdaniem dla powiatu nastał trudny czas, bo tegoroczny budżet jest już mocno napięty. – Strajkują nauczyciele i mają uzasadnione żądania, my sami w urzędzie pogubiliśmy sporo pracowników z doświadczeniem – przykładem jest wydział geodezji. Niestety, cała budżetówka nie nadąża za kosztami życia. Nie widzę w tym roku wielkich możliwości na podwyżki.

Mimo to radni postanowili, że komisja budżetowa i komisja zdrowia sprawdzi możliwość przesunięć środków z innych zadań. Czy uda się w ten sposób uzyskać podwyżkę pensji w obu placówkach – okaże się na najbliższej sesji rady powiatu.

Rafał Gratkowski