Były setki artystów, którzy pod dachem Domu Doktora doznali opieki, życzliwości, znaleźli zrozumienie i otuchę, mam szczęście być jednym z nich - pisze Piotr Wojciechowski, poeta z Warszawy, apelując o ratowanie tego szczególnego miejsca.

Jestem starym pisarzem, mam 85 lat, wystawiałem w Domu Doktora rysunki, moja żona wystawiała obrazy, znam licznych artystów, którzy wiele zawdzięczają Magdzie Kraszewskiej i jej galerii.

Były tysiące turystów, wczasowiczów, taterników, którzy odwiedzali Dom Doktora, oglądali wystawy, a przy okazji mogli odetchnąć atmosferą Zakopanego, odchodzącej na zawsze epoki. Gospodyni tego domu dzieliła się z wizytującymi wiedzą, wspomnieniami rodzinnymi i historycznymi. To miejsce promieniowało miłością do Tatr i Podhala.

Wszystkich nas zasmuciły i przeraziły wiadomości o pożarze Domu Doktora, o tym, że budynek i jego zbiory odniosły straty.
Wierzę, że zakopiańczycy i Podhalanie podejmą starania o odbudowę Domu Doktora i przywrócenie im funkcji Domu Galerii, Domu Pamiątki, Zabytku Architektury Drewnianej.

Zwracam się więc do Tygodnika Podhalańskiego o publikację tego tekstu i wspomożenie wysiłków odbudowy. Chciałbym do tej odbudowy dorzucić cegiełkę. Spodziewam się też, że wielu artystów zechce uczestniczyć w powrocie Domu Doktora w krąg placówek kultury – niech znajdzie się forma dla naszego uczestnictwa w tym dziele. Konto, lista utraconych dzieł sztuki – które moglibyśmy zastąpić donacjami z własnych zasobów.

Piotr Wojciechowski