Biegle władała łaciną, greką, francuskim, angielskim, hiszpańskim, włoskim, szwedzkim i polskim. W trzy tygodnie opanowała w mowie i piśmie język turecki.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"112001"}

  - Gdyby żyła we współczesnych czasach, to z pewnością jako doskonała menadżerka realizowałaby dziś wielkie przedsięwzięcia - podkreśla Katarzyna Cedro, która przybliżała zebranym sylwetkę niezwykłej postaci.

Wnętrza willi Czerwony Dwór po raz kolejny wypełniły się po brzegi. A to za sprawą spotkania poświęconego Jadwidze Zamoyskiej (1831-1923). Małgorzata Wonuczka-Wnuk, szefowa Centrum Kultury Rodzimej, witając licznie przybyłych gości, przypomniała, że w listopadzie mija sto lat od jej śmierci.

- Zakopane stało się jej domem na ponad trzydzieści lat, a jej działalność wpłynęła na rozwój tego miejsca - podkreśla Małgorzata Wonuczka-Wnuk. Dodała, że Jadwiga Zamoyska została wybrana przez Sejm RP patronem roku 2023. 

Nic dziwnego - współtwórczyni fundacji Zakłady Kórnickie i zaangażowana społecznie patriotka. Służebnica Boża, poliglotka, autorka spójnego systemu pedagogicznego. Założycielka pierwszej w Polsce zawodowej szkoły gospodarstwa domowego była też prekursorką myślenia o oświacie w kategoriach zarządzania projektem.

- Jadwiga jest dziewczynką niezwykle bystrą, inteligentną, zamkniętą w sobie. Ma 21 lat, gdy do domu przyjeżdża Władysław, brat rodzony Gryzeldy. Wuj ma 49 lat, jest wojskowym, zasłużonym dla ojczyzny, po matce Zofii jest niebywale przystojny. Zakochuje się w swojej siostrzenicy i oświadcza się jej rodzicom. Ojciec jest absolutnie przeciwny, brat Jadwigi Jan szaleje. Ale matka zgadza się - o barwnym życiu arystokracji ze swadą opowiadała w Czerwonym Dworze Katarzyna Cedro. 

rav