Budowa apartamentowca dopiero w połowie, a sąsiedzi już dziś są kompletnie wykończeni.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"112263"}

- Ja nawet nie odsłaniam okien. Rano nie chce mi się wstawać. Bo ciągle myślę o tym, co nas spotkało - mówi ze łzami w oczach Danuta Dawczak. Razem z mężem prowadzi mnie przez mieszkanie. W ich niedużym domku na parterze żyją wiekowi rodzice, a małżeństwo zajmuje pierwsze piętro. Odsłaniają zasłony. Za każdym z okien ściana betonu. Wychodzimy na taras. Ściana apartamentowca ogromnieje w oczach. - Jak tam na balkon wyjdą ludzie, to będziemy sobie mogli prawie ręce podać - kręci głową Piotr Dawczak.

Apartamenty buduje deweloper z Krakowa. Inwestycja dla niego flagowa, jak ją nazywa na swojej stronie internetowej, ruszyła w czerwcu. Na spokojnej, jednokierunkowej ulicy Witkiewicza stanął wysoki, blaszany płot, tablica informująca o budowie i wielkie banery zachęcające do kupna nowych mieszkań.

"Witkiewicza Apartments będą kameralną inwestycją o zachwycającej bryle architektonicznej oraz ponadprzeciętnym standardzie wykończenia. To nasza odpowiedź na potrzeby najbardziej wymagających" - zachwala na swej stronie Galinvest.

Sąsiedzi, państwo Dawczakowie już są wykończeni. Choć na betonowej konstrukcji budowlańcy postawili "wiechę", to jest dopiero połowa wysokości sąsiadującej z nimi budowli. 

Zarzuty, jakie wysuwają wobec inwestycji, dotyczą przede wszystkim faktu, że zabudowana zostaje cała powierzchnia działki, praktycznie bez pozostawionej powierzchni biologicznie czynnej. Twierdzą też, że budynek jest za wysoki w porównaniu do sąsiadujących obiektów. W szczególności, jeśli chodzi o ich rodzinny dom, którego okna tak na parterze, jak i na pierwszym piętrze zostają kompletnie pozbawione dostępu światła słonecznego. Stawiany pięciokondygnacyjny apartamentowiec z podziemnym garażem nie zachowuje też wymaganej, przepisowej odległości od ich drewnianego domu.

Przed tygodniem zadaliśmy inwestorowi pytanie, czy badany był poziom oddziaływania na sąsiednie posesje - zwłaszcza jeśli chodzi o zacienienie domu państwa Dawczaków. Czy budynek nie powinien być bardziej odsunięty od wąskiej, szutrowej drogi, która rozgranicza plac budowy od nieruchomości interweniujących w naszej redakcji mieszkańców?

Plan dopuszcza

Grzegorz Biś, wiceprezes zarządu Galinvest, przypomina, że projekt budynku został przygotowany zgodnie z obowiązującymi przepisami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego "Zamoyskiego". Zgodnie z jego zapisami, powierzchnia biologicznie czynna nie może być mniejsza niż 10% (projekt zakłada 30,10% powierzchni terenu inwestycji), a powierzchnia zabudowy nie może przekroczyć 70% (projekt zakłada zabudowę o powierzchni 50,20%). Natomiast maksymalna wysokość budynku na tej działce to 15 metrów. 

Inwestor zapewnia, że na etapie przygotowywania projektu budowlanego projektanci wykonali analizę przesłaniania i nasłonecznienia. Wykazała ona, że projekt spełnia wszystkie wymagania. Co do odległości od drewnianej zabudowy, to zgodnie z przepisami przeciwpożarowymi od strony wschodniej zaprojektowano w pasie ośmiu metrów ścianę oddzielenia przeciwpożarowego.

- Z uwagi na wymogi przesłaniania, ściana budynku osiągnie wysokość około dziesięciu metrów, a następnie kaskadowo budynek zwiększy wysokość w kierunku zachodnim do 15 metrów, zapewniając wymagane przepisami i normami warunki - podkreśla Grzegorz Biś.

Przypomina, że wszystkie te zagadnienia były analizowane na etapie uzgadniania projektu. Natomiast prawidłowość i zgodność prowadzonych robót budowlanych z wydanym pozwoleniem była już dwukrotnie w ostatnich tygodniach weryfikowana przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w Zakopanem.

- W trakcie tych kontroli nie stwierdzono jakichkolwiek nieprawidłowości - zapewnia inwestor. Dodaje, że przed rozpoczęciem prac budowlanych, w trakcie bezpośrednich spotkań najbliżsi sąsiedzi zostali poinformowani o projekcie. A także o sposobie i czasie jego realizacji oraz ewentualnych uciążliwościach podczas budowy. Do tego pełnie wizualizacje budynku w dużej skali zostały umieszczone na ogrodzeniu ponad pół roku temu i w pełni odzwierciedlają jego docelowy wygląd.

Powolność wojewody

- Doceniamy cierpliwość i zrozumienie sąsiedztwa, ponieważ pomimo wszelkich starań dot. ograniczenia niedogodności podczas przeprowadzenia prac budowlanych, nie jesteśmy w stanie wyeliminować wszystkich utrudnień. Zależy nam na zachowaniu pozytywnych relacji z sąsiadami i wyjaśnienie wszelkich wątpliwości - podsumowuje wiceprezes Grzegorz Biś.

- Ten budynek będzie mieć 15 metrów wysokości. Nasz ma siedem. Gdy 10 lat temu robiliśmy remont naszego domu, to o centymetr nie pozwolono nam podnieść kalenicy - przypomina Piotr Dawczak. Pech jednak chciał, że tu, gdzie stoi dom państwa Dawczaków, obowiązuje już inny, bardziej rygorystyczny plan zagospodarowania przestrzennego. Granica między obu planami przebiega wzdłuż wąskiej, szutrowej drogi rozgraniczającej apartamentowiec od sąsiadów. 

- Protestowaliśmy od początku. Pierwotny projekt był jeszcze gorszy, z wjazdem do podziemnych garaży od naszej strony, to już nie mielibyśmy życia - przypomina Piotr Dawczak. Jego zdaniem, piętnastometrowej wysokości wielkokubaturowy obiekt nie tylko całkowicie przesłoni im dostęp do światła słonecznego, ale też kompletnie popsuje charakter ulicy Witkiewicza.

Interweniujące w naszej redakcji małżeństwo ma żal starosty tatrzańskiego, że wydał zezwolenie na postawienie takiego kolosa w sąsiedztwie dużo mniejszych kubaturowo i połowę niższych domów. A także za brak działań nadzoru budowlanego i potężną opieszałość wojewody małopolskiego.

- Odpowiedzi na nasze i naszego prawnika pisma są zbywane. Dwa miesiące czekamy na odpowiedź od wojewody, choć ma na to miesiąc. To norma. W końcu wojewoda nas poinformował, że daje sobie czas do 13 grudnia na rozstrzygnięcie co do ewentualnego cofnięcia pozwolenia na budowę. To kpina - podsumowują sąsiedzi kolosa. I mają rację. Bo prace na budowie idą pełną parą, rosną kolejne betonowe kondygnacje. Nic dziwnego. Termin realizacji "flagowej" inwestycji upływa w kwietniu przyszłego roku.

- My nie odpuścimy. W Poznaniu, po pięciu latach batalii sądowej w podobnej sprawie sąsiadka wygrała z galerią handlową. Szkoda tylko, że będziemy musieli tracić czas i pieniądze na sprawy sądowe, gdy inwestycję można było zatrzymać na etapie potężnych wykopów pod fundamenty - dodaje Danuta Dawczak. 

Rafał Gratkowski