Dramatyczny list żony Andrzeja Poczobuta, zamkniętego w łagrze naszego przyjaciela, polskiego dziennikarza.

Teraz w upalne dni myślę z wielkim niepokojem o tych, którzy są w więzieniach, że te dni są dla nich szczególnie trudne i niebezpieczne. Najstraszniejszy czas dla serca mojego męża. Kiedy przebywał w areszcie, czekaliśmy na jego natychmiastowy powrót do kolonii, aby spędzić lato 2023 w stosunkowo otwartej, mniej gorącej przestrzeni.

Ale po jego przyjeździe do nowopołockiego IC nic się nie zmieniło i mimo, że skazany jest na reżim kolonii, a nie na surowe więzienie, jest przetrzymywany w najsurowszych warunkach. Już prawie rok minął, a on nie spędził ani dnia w składzie. Natychmiast został przyjęty na schizo*, potem na pół roku w PCT**, które trwało kosztem licznych schizozów (ponad 100 dni). Teraz został ponownie powołany na PCT na 3 miesiące i już został przerwany w schizo. W jego przypadku to prawie to samo. Cały czas siedzi sam w celi, w razie schizo, zabierane są mu rzeczy, pościel i materac.

Lato, to jest lato.

***

* "Schizo" to skrót od słowa "schizofrenia" i w kontekście więziennym odnosi się do cel specjalnie przeznaczonych dla więźniów psychicznie chorych, w tym tych cierpiących na schizofrenię. W takich celach warunki są wyjątkowo trudne, a więźniowie są poddawani dodatkowym torturom psychicznym i fizycznym. 

**PCT to skrót od „prikazanie k temnicy” - przeniesienie do ciemnicy. To termin używany w białoruskich i rosyjskich więzieniach, oznaczający zamknięcie w izolatce - małej, zamkniętej celi, w której więzień jest odizolowany od innych i ma bardzo ograniczony kontakt ze światem zewnętrznym.

Zwykle związany z tym jest brak świeżego powietrza, ograniczony dostęp do światła dziennego, minimalne racje żywnościowe i brak możliwości kontaktu z rodziną czy adwokatem. 

fig