Dziś Adam Małysz ogłosił, że za kilka tygodni w Zakopanem zakończy karierę. Oto co o wielu latach spędzonych z mistrzem, łączącej ich przyjaźni mówi Rafał Kot, fizjoterapeuta naszego wielkiego skoczka.

Ich współpraca rozpoczęła się w 2004 r. Wówczas trenerem kadry A był Austriak Heinz Kuttin. Kiedy przyjechał na pierwszy obóz do Zakopanego,  poszukiwał terapeuty. Nie znał nikogo w tym mieście, poza znakomitym, byłym skoczkiem narciarskim, rekordzistą Wielkiej Krokwi Janem Kowalem.

–  To właśnie on polecił mnie Austriakowi. W takich okolicznościach zaczęła się współpraca. Od razu – jak to się mówi - przypadliśmy sobie do gustu. Potem zostałem zatwierdzony, jako terapeuta kadry przez Polski Związek Narciarski i przez Polski Komitet Olimpijski – wspomina Rafał Kot, fizjoterapeuta Adama Małysza.

Rafał Kot pytany przez TP o następcę Adama Małysza przyznaje wprost, że nie będzie z tym łatwo. Jego zdaniem składa się na to wiele czynników.

- Zawodnik to nie jest tylko sam wynik. To jest też jego charakter, jego podejście do życia, do mediów, do kibiców, do środowiska. Pracując już tyle lat z Adamem, który jest moim wielkim przyjacielem, stwierdzam, że to jest niedościgniony wzór. Możemy doczekać się skoczka, który będzie miał osiągnięcia podobne do niego. Oby tak się stało. Niewątpliwe numerem dwa jest Kamil Stoch – mówi Rafał Kot.

Zastrzega jednak, że nie można ich w żaden sposób porównywać. Jego zdaniem Adam Małysz, podobnie jak Simon Ammann to zawodnicy „z innej planety”. Dlaczego? – Adam cztery raz z rzędu zdobywał mistrzostwo świata. Zawody te odbywają się co dwa lata. Zatem, żeby zwyciężyć cztery razy z rzędu na mistrzostwach świata, to trzeba być przez 8 lat w znakomitej formie. Popatrzymy na obecnych skoczków. Potrafią oni utrzymać dobrą formę przez jeden, dwa, góra trzy sezony i na tym koniec. W ten sposób można zdobyć jeden czy dwa puchary świata. Tymczasem Adam ma ich już cztery. Ma też medale olimpijskie z dwóch olimpiad – wylicza Rafał Kot.

Dla Rafała Kota najpiękniejsze momenty w przyjaźni z Adamem były wtedy, kiedy skoczek z Wisły zdobywał puchary świata, stawał na podium. - To wpływa dobrze na zawodnika i na  mnie, potęguje zaufanie – mówi. Z Adamem był na każdych zawodach. Pamięta szczególnie olimpiadę w Vancouver  w Kanadzie. Przed wyjazdem niektóre media na Adamie nie zostawiały suchej nitki. Dziennikarze nawoływali go, żeby sobie dał już spokój, żeby dał szansę młodym. Kibicie też nie szczędzili krytycznych uwag. - Tymczasem Adam udowodnił wszystkim, jak wielkim jest sportowcem, jak potrafi dążyć do celu, pokazał jak go osiągnąć. To było dla mnie bardzo wzruszające – wspomina.

Cały tekst w czwartkowym wydaniu Tygodnika.

jg