114-tą rocznicę bohaterskiej śmierci Klimka Bachledy uczciło 6 sierpnia Koło Przewodników Tatrzańskich przy Oddziale PTTK w Zakopanem oraz Zespół Regionalny noszący jego imię.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"120666"}

Spotkali się przy grobie legendarnego przewodnika. Po złożeniu kwiatów przez Marka Nodzyńskiego, wiceprezesa Oddziału Tatrzańskiego PTTK , nestor ratowników i przewodników tatrzańskich Apoloniusz Rajwa opowiedział o dokonaniach Klimka Bachledy - taternickim, przewodnickim i ratowniczym. W podniosły nastrój wprowadził uczestników wiersz "Ballada o alpinistach", wyrecytowany przez Stanisława Apostoła. Uroczystości dopełniła krótka modlitwa, zainicjowana przez młodzież z Zespołu Regionalnego.

 
Klimek Bachleda (1851 - 1910)  to góral z Zakopanego. Przewodnik tatrzański, ratownik, członek Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego.

 Zginął 6 sierpnia 1910 w Tatrach Wysokich w czasie akcji ratunkowej. Spieszył na ratunek Stanisławowi Szulakiewiczowi i Janowi Jarzynie, którzy spadli podczas próby sforsowania niezdobytej wówczas północnej ściany Małego Jaworowego. Co ciekawe, Jarzyna, mimo że przeleciał około 50 metrów, odniósł niewielkie obrażenia. Jego towarzysz spadł z dużo mniejszej wysokości, jednak nie był w stanie samodzielnie się dalej poruszać. Jarzyna dotarł aż do Morskiego Oka, by wezwać na pomoc koledze ratowników. W wyprawie ratowniczej dowodzonej przez Mariusza Zaruskiego był także Klimek Bachleda. Akcja odbywała się w bardzo trudnych warunkach. Mimo że był sierpień, padał lodowaty deszcz, który momentami zamieniał się w śnieg. Ściana pokryta się wodą. W pewnym momencie lina, którą związani byli Zaruski i Bachleda, zakleszczyła się w skale. Klimek wtedy odwiązał się i ruszył w górę bez żadnej asekuracji. Niestety przypłacił to życiem. Zmarł też Stanisław Szulakiewicz, zanim dotarła do niego pomoc.

Klimek Bachleda był pierwszym polskim ratownikiem górskim, który zginął tragicznie, idąc na ratunek człowiekowi w Tatrach.

bz