Marian Bernard Wimmer był architektem, grafikiem, nauczycielem i dyrektorem Państwowej Szkoły Przemysłu Drzewnego w Zakopanem, założycielem łódzkiej Szkoły Filmowej. Dziś w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych im. Kenara w Zakopanem odsłonięto upamiętniającą go tablicę i otwarto wystawę jego prac.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"123713"}

W odsłonięciu tablicy brała udział rodzina Mariana Wimmera, m. in. jego córka Anna. Na początku uroczystości, które rozpoczęły się przed szkołą im. Kenara zebrani odśpiewali Mazurka Dąbrowskiego. Marek Król Józaga, dyrektor Liceum Sztuk Plastycznych im. Kenara przypomniał, że kilka lat temu na szkolnych murach odsłonięto tablicę byłego dyrektora szkoły Stanisława Barabasza. - Wtedy pojawił się pomysł, aby stworzyć kolejne tablice poświęcone osobom, które powinniśmy upamiętnić. Myślimy o Stryjeńskim, Brzozowskim, Fajkoszu, Brzedze. Dziś chcemy uczcić pamięć prof. Mariana Bernarda Wimmera. Był on Lwowiakiem, architektem, pianistą, malarzem, teoretykiem filmu, obrońcą Lwowa w 1918, obrońcą Warszawy w 1920 r. W latach 1936-1939 dyrektorem Szkoły Przemysłu Drzewnego w Zakopanem, budowniczym schroniska na Głodówce i Turbaczu, radnym Zakopanego. 

Po II wojnie światowej tworzył słynną Wyższej Szkołę Filmową w Łodzi, której został pierwszym dyrektorem. W 1948 r. został rektorem Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Łodzi.

Pod tablicą podpisana jest społeczność Szkoły im. Kenara, Zespołu Szkół Budowlanych w Zakopanem  oraz stowarzyszenie Łódź Filmowa.

W czasie otwarcia wystawy wystąpili uczniowie Szkoły im. Kenara: Antonina Bobek, która zagrała na pianinie i Anna Jarząbek - śpiew.

Ryszard Grabski, który przygotował wystawę prac Mariana Bernarda Wimmera zwrócił uwagę na będący w jego zbiorach autoportret artysty pokazywany na wystawie.

- O Marianie Wimmerze próbuję opowiadać od 10 lat. Był zakochany w Zakopanem. Ok. 30 tutejszych budynków zostało zbudowanych przez jego firmę lub zaprojektowanych przez niego lub jego żonę. Mało kto wie, że za przedwojenną działalność został aresztowany we Lwowie i przywieziony do Zakopanego. Zaproponowano mu prowadzenie dalej szkoły pod nadzorem niemieckim. Odmówił. Został zwolniony z Palace, ale miał zakaz wstępu do Zakopanego. Wyjechał z powrotem do Lwowa. Tam też został aresztowany. Usiłowano go wywieźć na Sybir, ale z pomocą rodziny uciekł z sowieckiego transportu. To postać bez skazy, jedyną jego wadą była niesamowita skromność.

Waldemar Ludwisiak, filmoznawca mówił o wyjątkowości prac Wimmera. - Dotychczas był postrzegany jako dyrektor tej szkoły, architekt ważny dla okresu modernistycznego, a tu pojawia się zupełnie inny Marian Wimmer. Pojawia się jako artysta, rysownik, grafik, który przez wiele lat nie ujawniając tego publicznie prowadził swoją osobistą działalność artystyczną - stwierdził Ludwisiak. 

Na wystawie, na którą prace udostępniła córka prof. Wimmera składa się ok. 50 rysunków, grafik. Prezentują one wątek architektoniczny, a także drugi, pokazujący portrety i autoportrety. Profesor tworzył rysunki ołówkiem, kredką, tuszem. Tworzył też grafiki, w których stosował wymyśloną przez siebie technikę, do czego wykorzystywał taśmę filmową.

Dyrektor Marek Król Józaga na koniec przekazał bukiet kwiatów Annie Wimmer, córce profesora, która wyraźnie wzruszona bardzo dziękowała za zaproszenie i upamiętnienie postaci jej ojca.

p