Barwnej opowieści Apoloniusza Rajwy "100 lat mojego rodu pod Tatrami" wysłuchali uczestnicy spotkania w Muzeum Palace.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"124380"}

W miniony wieczór w Muzeum Palace przy ul. Chałubińskiego 7 odbyło się wyjątkowe spotkanie z Apoloniuszem Rajwą pod tytułem "100 lat mojego rodu pod Tatrami". 

- Zresztą nie będę mówił o 100 latach, będę mówił tylko o 30 latach, czyli o tym pierwszym okresie. Bo te 100 lat, to reszty tych 70 lat późniejszych to można sobie poczytać w mojej autobiografii. Natomiast będę mówił o tych latach, od tych konkretnych, od 1922 do 1952-1955. Czyli te wczesne lata i okres drugiej wojny i zaraz po wojnie - zaznaczył Apoloniusz Rajwa. 

Apoloniusz Rajwa, znany z pasji do dokumentowania historii Podhala, podzielił się opowieścią opartą na zachowanych fotografiach i rodzinnych wspomnieniach. Inspiracją do stworzenia prezentacji były zdjęcia z albumów Joanny Trzcińskiej, siostry jego mamy. Jak opowiadał pan Rajwa, Joanna przyjechała do Zakopanego pod koniec lat 20. XX wieku, gdzie podjęła pracę w piekarni "U Dańca". Ona nie była pierwsza w rodzinie, która przyjechała do miasta, bowiem jej siostra przybyła kilka lat wcześniej i pracowała w firmie "Cieszynianka", stanowiącej jedną z atrakcji miasta.

Spotkanie rozpoczęło się od wprowadzenia w realia Zakopanego z początku XX wieku, kiedy miasto zaczęło zyskiwać na znaczeniu jako ośrodek turystyczny i kulturalny. Apoloniusz Rajwa barwnie przedstawił życie codzienne, pracę i wyzwania, z jakimi mierzyli się pierwsi członkowie jego rodziny na Podhalu.

Rajwa opowiedział także o siebie,  wspominają swoje dzieciństwo, powojenne trudne czasy szkolne w latach 1947-1952. Z dużą dozą humoru i nostalgii opowiadał o trudnych, ale zarazem pięknych czasach, które ukształtowały jego pokolenie. Szczególną uwagę poświęcił ludziom, którzy odegrali ważną rolę w historii Zakopanego, w tym swojej rodzinie, sąsiadom i lokalnym społecznościom, które tworzyły wyjątkową atmosferę tamtych lat.

Ludmiła Sorokowska