"Odważne. Artystki XX-lecia międzywojennego w Zakopanem i Paryżu" taki tytuł nosi nowa wystawa w Muzeum Tatrzańskim. Możemy oglądać na niej prace artystek związanych z Paryżem i Zakopanem. Jej otwarcie w sobotni wieczór uświetnił konsul francuski w Krakowie.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"124735"}

Wystawa w gmachu głównym Muzeum Tatrzańskiego prezentuje historie i prace artystek, które w Zakopanem i Paryżu tworzyły w XX-leciu międzywojennym, a były to czasy zdominowane również w sztuce przez mężczyzn. Kobiety musiały dopiero przebijać się ze swoim artystycznym przekazem.  Na wystawie możemy podziwiać prace artystek związanych z Zakopanem. To: Maja Berezowska, Winifred Cooper, Stefania Dybowska, Wanda Gentil-Tippenhauser, Wanda Kossecka, Lela Pawlikowska, Rita Sacchetto, Julia Stabrowska, Zofia Stryjeńska i Maria Witkiewiczówna. 

Ze strony paryskiej możemy oglądać dzieła: Niny Aleksandrowicz-Homolacs, Adriannny Górskiej de Montaut, Alicji Halickiej, Estery Krap, Dory Kuncebianki, Nadii Leger, Soni Lewickiej, Tamary Łempickiej, Meli Muter, Stefanii Ordyńskiej, Ireny Reno i Zofii Schomberg Szymberskiej.

- Gdy zastanawiałem się czym jest odwaga, to pomyślałem, że naturalny jest strach, który stanowi sygnał, że coś się może stać. Odwaga jest ściśle powiązana ze strachem. To siła umysłu i serca. To wystawa o kobietach, artystkach, które potrafiły być odważne w swoich czasach, ale może być interpretowana i przenoszona na obecne czasy. Warto inspirować się fantastycznymi biografiami kobiet, których prace będziemy mogli zobaczyć - mówił otwierając wystawę Michał Murzyn, dyrektor Muzeum Tatrzańskiego.

Cedrik Peltier, konsul generalny Francji w Krakowie mówił o dwóch pięknych miastach Paryżu i Zakopanem, które połączyła artystyczna droga. Podkreślił, że artystki w tamtych czasach charakteryzowały się wyjątkową odwagą, energią i estetyką tworzonych prac.

- Wystawą i opowieściami o tych artystkach, może czasem zapomnianych, wyławiamy je na światło dzienne. Dotyczy to chociażby Marii Witkiewiczowej, trochę zapomnianej, której prace były czasem podpisywane przez mężczyzn, która tworzyła w cieniu swojej słynnej rodziny - mówiła Zofia Radwańska, kuratorka wystawy.

Z kolei drugi z kuratorów, Artur Winiarski stwierdził, że gdy słyszał wypowiadane przez dyrektora Michała Murzyna nazwiska artystek, to pomyślał, że zapowiada się niezwykły mecz. - Mamy tu dwa artystyczne światy zestawione ze sobą. Nie jest to jednak żadna konkurencja, mimo że jesteśmy "trenerami" tych środowisk. Ten projekt jest pewnego rodzaju eksperymentem, mam nadzieję, że ciekawym, który pokazuje wrażliwość artystek tworzących w XX-leciu międzywojennym. Pokazujemy barwny świat różnorodnych artystek, których losy były też bardzo różne. Jedne sięgnęły gwiazd, a inne skończyły w Auschwitz - stwierdził Artur Winiarski.

Za współpracę kuratorską odpowiadała Julita Dembowska. Wystawa powstała we współpracy z Villa la Fleur – Muzeum Ecole de Paris.

p