Upośledzone przedszkolaki wraz z opiekunami przebywają w warunkach urągających placówce opiekuńczej. - To oszczerstwo - twierdzi Andrzej Sekuradzki.

Ul. Tatary 1. Stara góralska chałupa w niczym nie przypomina budynku przedszkolnego. Jest za to stajnia, składowany przy ścianie gnój, obok wybieg dla koni. Przy wejściu suszy się pranie. - A w środku panuje smród - mówi nasz informator. - Tam w dwóch izbach są trzymane dzieci z Downem, autystyczne, z porażeniem mózgowym, leżące, siedzące w fotelikach, w pampersach. Osoba prosząca o anonimowość wyjaśnia, że pomieszczeń nie można nawet wywietrzyć: gdy jest zimno okien nie otwiera się ze względu na przeciągi, żeby przedszkolaki się nie pochorowały. A gdy jest ciepło, nie można nawet uchylić okna, bo od razu pełno w pomieszczeniach much i robactwa. Dodaje, że w obiekcie nie ma kuchni z lodówką, jest jedynie zlewozmywak, a żywność jest dowożona z Kamieńca.

 - Te dzieci są już i tak wystarczająco pokrzywdzone przez swoje przypadłości. Los nie miał nad nimi litości, to przynajmniej teraz powinniśmy im zapewnić godne warunki - zaznacza osoba prosząca o anonimowość. Od razu dodaje, że pod względem fachowości opiekunek nikt nie stawia zarzutów - panie wkładają całą wiedzę, doświadczenie, a przede wszystkim serce w to, co robią. Same też są narażone na ciężkie warunki pracy.

Placówka podlega Polskiemu Stowarzyszeniu na rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym oddział Zakopane. O wyjaśnienia poprosiliśmy jej szefa Andrzeja Sekuradzkiego. To osoba zasłużona dla idei pracy z niepełnosprawnymi dziećmi, prekursor nowatorskich rozwiązań, twórca warsztatów terapeutycznych. Jest twórcą zakopiańskiego ośrodka na Kamieńcu. Obecnie od kilku lat walczy o budowę domu dla osób niepełnosprawnych, które osiągają pełnoletność, są osierocone, a w grupie, z pomocą Stowarzyszenia, dadzą sobie radę w codziennym życiu.

 - Nie rozumiem tych zarzutów - dziwi się Andrzej Sekuradzki. Choć przyznaje, że spodziewał się takiego ataku: niedawno ktoś nasłał kontrolę sanepidu na Tatary. - Kontrola niczego nie wykazała, bo nasza placówka działa tam od 1982 roku. To nie są luksusy, ale warunki, na jakie nas stać. Rodzice się na to godzą, przecież wszystko odbywa się na zasadzie dobrowolności. To nie żadne przedszkole, ale ośrodek dziennego pobytu. Prowadzimy w nim rehabilitację. Wylicza, że dzieci mają plac zabaw, są wydzielone sanitariaty, jest ogródek. Przypomina, że Stowarzyszenie rozpaczliwie zabiega o lokale w Zakopanem, ale nie ma żadnego wsparcia ze strony władz samorządowych.

Wczoraj próbowaliśmy sprawdzić zarzuty. Nie zostaliśmy wpuszczeni do ośrodka. Ale na pierwszy rzut oka, w korytarzu panuje czystość, są szafki dla przedszkolaków. Unosi się jednak specyficzny zapach. Po naszej interwencji w budynku zjawił się sanepid. Jak nas poinformowano, do tej pory placówki na Tatarach nie kontrolowano. - Obiekt powinien być dostosowany do prawidłowego stanu technicznego - mówi Alicja Słowakiewicz - Poprosiliśmy dyrektora o przedstawienie dokumentacji. Jeśli domu nie da się dostosować do obecnie panujących wymagań, to powinien być wyburzony i postawiony od nowa. Dodaje, że obornik powinien zniknąć z otoczenia chałupy, ponieważ w środku - chociaż dowożone - wydawane są dzieciom posiłki.

Do sprawy wrócimy w najbliższym numerze Tygodnika.

rav