Tyle zmian wokół nas. Klimat się nam zmienia. Choć prawica wciąż pluje jadem, że to wymysły ekoterrorystów i lewaków. Ja jednak pamiętam, że bywało, woziłem swe dzieci na zajęcia narciarskie od listopada. Czasem nawet od października, jak zaczęło nieźle sypać śniegiem. I tak aż do kwietnia, śmigały na nartach po Harendzie. Tak było 20 z górą lat temu.

Teraz, gdy w kwietniu trochę poprószy śniegiem, dziwimy się, że nam zieloną trawę biel pokryła. I Bogu dziękujemy, gdy w grudniu mamy białe święta. Halny wiał na wiosnę i na jesieni. Dziś wieje kiedy chce. A pożary pustoszą coraz bardziej południe Europy, Australię, Amerykę Północną. Ale to daleko od nas. 

Za Wielką Wodą Człowiek Pomarańcza zmienia wielki świat. Gospodarka drży w posadach, a chiński smok zaraz zacznie ziać ogniem. Prezydent niczym imperialny car domaga się wyrazów szacunku. Najwyższego. Najlepiej swą czołobitność wyrazimy składając pocałunki w miejscu, gdzie pomarańczowe plecy łączą się z pomarańczowymi nogami. Obstawił się workami z cegłami (bo na doradców zawsze trzeba brać głupszych od siebie, wtedy mamy pewność niskich pokłonów, uśmiechów i potakiwania), miesza w starym świecie na całego. Jednego dnia nakłada cła, drugiego je zdejmuje. Chwali putlera, usprawiedliwia ruskie ataki na cywili. Zbombardowanie Sumy zakazaną bronią w Niedzielę Palmową cały świat nazywa po imieniu - zbrodnia wojenna i terrorystyczny atak bronią balistyczną, która przenosiła głowice z odłamkami. Człowiek Pomarańcza mówi - błąd. Wszak błądzić jest rzeczą ludzką. Tak. Przyznaję. Rosjanie to przecież ludzie. Daj im Boże szczęście i zdrowie. I trzymaj jak najdalej od nas.

My niebawem zapełnimy nasze wielkanocne koszyczki pysznościami na świąteczny stół. Zrobimy pisanki. "Wesołego Alleluja". Poświęcimy chleb, jajka, chrzan, kiełbasę. Podzielimy się święconką. Przystaniemy na chwilę przed pustym grobem. Szczęśliwi, że znów jesteśmy świadkami cudu zmartwychwstania. Ukraińcy stają każdego dnia przy grobach wypełnionych po brzegi. Poświęcają życie i krew w obronie ojczystej ziemi. Z nadzieją na wolność od ruskiego miru. Pamiętajmy o nich w modlitwach.

I życzmy sobie pokoju. Na świecie i przy świątecznym stole. Niech nie dzieli nas jad polityków, którzy sączą nam w serca nienawiść. Nie wierzmy im, że ten kto ma inne zdanie, to wróg. Niech wśród tych zmian wielkich i małych wróci szacunek dla człowieka. Choćby miał inne zdanie od nas. Choćby popierał innego kandydata na prezydenta. Nauczmy się znów rozmawiać i wymieniać argumenty, a nie inwektywy. Lubmy się trochę.

Rafał Gratkowski