Przy okazji wystawy "August Zamoyski. Myśleć w kamieniu" w Muzeum Tatrzańskim, warto przypomnieć, że sprowadzenie do Polski archiwum Augusta Zamoyskiego zawdzięczamy staraniom Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie, ale również ogromnemu zaangażowaniu Andrzeja Wata, wielkiego miłośnika i popularyzatora twórczości tego rzeźbiarza - Andrzeja Wata - historyka sztuki i syna znakomitego poety Aleksandra Wata, mieszkającego w Paryżu, ale urodzonego w Warszawie, zesłanego w dzieciństwie, w roku 1940, wraz z matką Olą Watową do Kazachstanu, skąd wrócił do Polski z rodzicami w roku 1946. Andrzej Wat (zmarły przed czterema laty) w roku 1993, przy okazji setnej rocznicy urodzin Augusta Zamoyskiego, doprowadził do retrospektywnej wystawy jego rzeźb zaprezentowanej w Muzeum Narodowym w Warszawie, Krakowie i Poznaniu. Andrzej Wat z pewnością byłby szczęśliwy wiedząc, że prace A. Zamoyskiego prezentowane są w Zakopanem, miejscu bardzo mu bliskim - A. Wat bywał tu wielokrotnie, jako chłopiec z rodzicami - zawsze wspominał poziomki i borówki ze śmietaną i cukrem kupowane mu przez rodziców przy Drodze pod Reglami, nieopodal wejścia do Doliny Białego, a potem już dorosły, odwiedzając przyjaciół i miejsca związane ze sztuką polską i podhalańską, którą bardzo cenił. Paniom kuratorkom zakopiańskiej wystawy, szczególnie pani dr Annie Lipie, osoba i zasługi Andrzeja Wata w popularyzowaniu Augusta Zamoyskiego i jego dorobku - zaangażowanie A. Wata w sprowadzenie archiwum i prac A. Zamoyskiego do Polski są z pewnością dobrze znane - dowodzą tego teksty i fotografie z paryskich wizyt pani dr A. Lipy, dostępne w Internecie. Warto więc, by i zwiedzający zakopiańską wystawę prac polskiego rzeźbiarza Augusta Zamoyskiego, jak i wcześniej uczestniczący w wernisażu dowiedzieli się o osobie Andrzeja Wata, który za życia nie szczędził czasu i trudu, byśmy w Polsce mieli archiwum i rzeźby Augusta Zamoyskiego, ale i znaczną część archiwum jednego z najwybitniejszych polskich intelektualistów XX wieku Konstantego A. Jeleńskiego. Andrzej Wat został odznaczony w 2007 roku srebrnym medalem "Zasłużony Kulturze Gloria Artis". Warto pamiętać o człowieku, który żyjąc za granicą, w Paryżu, poświęcał z zaangażowaniem swoje życie sprawom kultury i sztuki polskiej.