Stowarzyszenie Przyjaciół Twórczości Jana Kasprowicza zaprasza na 231. Wieczór na Harendzie: "Maria. Powieść ukraińska" i Antoni Malczewski. Arcydzieło polskiego romantyzmu w dwusetną rocznicę jego publikacji.

Gościem Harendy będzie Emiliano Ranocchi, który opowie o wydanej 200 lat temu powieści pt. „Maria. Powieść ukraińska” i nietuzinkowej biografii jej autora Antoniego Malczewskiego. Potomek rodów królewskich wiódł awanturniczy żywot, m.in. był zdobywcą Mount Blanc. Zmarł rok po napisaniu swojego dzieła.

Spotkanie w Muzeum Jana Kasprowicza na Harendzie odbędzie się w piątek 13.06. Początek o godzinie 18.

Emiliano Ranocchi. Kierownik katedry literatury polskiej na uniwersytecie w Udinie. Ukończył rusycystykę i germanistykę na uniwersytecie w Urbino, doktoryzował się z literatury polskiej na rzymskim uniwersytecie „La Sapienza”.

Antoni Malczewski. Poeta, prekursor romantyzmu, podróżnik i alpinista. Urodził się 3 czerwca 1793 roku jako potomek zamożnej rodziny szlacheckiej herbu Tarnawa, skoligaconej z arystokracją i z królewskimi rodami. Jako miejsce jego narodzin część historyków uznaje Warszawę, inni – Kniahinin na Wołyniu. Zmarł 2 maja 1826 w Warszawie. Dla historyków literatury jest pionierem polskiego romantyzmu – wraz z Sewerynem Goszczyńskim i Józefem Bohdanem Zaleskim zaliczanym do szkoły ukraińskiej – autorem pierwszej polskiej powieści poetyckiej „Maria”. Dla polskich alpinistów będzie zawsze pierwszym z rodaków, który przekroczył wysokość czterech tysięcy metrów nad poziomem morza.

„Maria. Powieść Ukraińska”. Tło fabularne "Marii" tworzą autentyczne wydarzenia, związane ze zbrodnią dokonaną 13 lutego 1771 roku na Gertrudzie Komorowskiej – pierwszej żonie Szczęsnego Potockiego, uprowadzonej i zamordowanej na polecenie oburzonego mezaliansem teścia, wojewody wołyńskiego, Franciszka Salezego Potockiego. Fakty historyczne zostały przez autora potraktowane z charakterystyczną dla powieści poetyckiej swobodą: czas akcji przesunął z XVIII wieku na XVII, a miejsce wydarzeń – z Wołynia na Naddnieprze. Składający się z dwóch pieśni poemat utrzymany jest w nastroju bajronowskiego pesymizmu.