Chciałbym podzielić się swoimi refleksjami na temat tegorocznego Międzynarodowego Festiwalu Folkloru Ziem Górskich w Zakopanem, który był jednym z najpiękniejszych elementów mojego wakacyjnego pobytu pod Tatrami.

Trudno wyobrazić sobie Zakopane bez tego wyjątkowego święta - to wydarzenie, które od dziesięcioleci buduje niepowtarzalny klimat miasta i co roku przyciąga tłumy miłośników folkloru z kraju i ze świata.

Tegoroczna edycja, mimo pewnych zmian, zachwyciła mnie swoją energią, różnorodnością i atmosferą wspólnoty. Regionalne zespoły z całej Europy prezentowały swój dorobek kulturalny z ogromną pasją i zaangażowaniem. Każdy występ był nie tylko pokazem kunsztu tanecznego i wokalnego, ale też podróżą przez różnorodne tradycje i zwyczaje. Szczególnie zapadły mi w pamięć koncerty główne, profesjonalnie przygotowane, z piękną oprawą sceniczną i ogromnym ładunkiem emocji.

Korowód rozpoczynający festiwal był prawdziwym widowiskiem, kolorowe stroje, dźwięki instrumentów i radosna atmosfera przyciągnęły na Krupówki rzesze widzów. To wydarzenie, które doskonale integruje mieszkańców, turystów i samych artystów, a przy tym pozwala każdemu poczuć magię góralskiej tradycji.

Na uwagę zasługują także organizowane podczas festiwalu konkursy:  śpiew góralski, taniec zbójnicki czy różnego rodzaju potyczki regionalne to nie tylko forma rywalizacji, ale przede wszystkim świetna zabawa i sposób na przybliżenie folkloru w lekkiej, często humorystycznej formie. To zdecydowanie jeden z najciekawszych punktów programu, który znakomicie uzupełnia część koncertową.

W porównaniu do poprzednich lat zabrakło tym razem zespołów spoza Europy. To one w poprzednich edycjach wnosiły dodatkowy, egzotyczny akcent i podkreślały międzynarodowy charakter festiwalu. Być może względy finansowe lub logistyczne miały wpływ na ograniczenie składu uczestników. Mimo to festiwal nie stracił na jakości - europejscy artyści stanęli na wysokości zadania i zapewnili niezapomniane wrażenia.

Warto także wspomnieć o koncercie towarzyszącym wydarzeniu, w którym wystąpiła Kayah. Jej obecność i muzyka były pięknym uzupełnieniem festiwalu - łączącym tradycję z nowoczesnością, pokazującym, że folklor może inspirować również artystów popularnych i być obecny w różnych gatunkach muzycznych.

Choć festiwal ma już ponad 50-letnią historię, jestem zdania, że warto prowadzić rozmowy o jego przyszłości. Nie chodzi o rewolucję, ale o subtelne zmiany, które mogłyby wprowadzić powiew świeżości i przyciągnąć jeszcze więcej odbiorców - zwłaszcza młodszego pokolenia. Może warto już teraz, jeszcze w tym roku, rozpocząć dyskusję nad nowymi pomysłami, które wzbogacą program przyszłorocznej edycji? W końcu nawet największe tradycje potrzebują od czasu do czasu lekkiego odświeżenia.

Dla mnie festiwal jest nierozerwalnie związany z Zakopanem. Nie wyobrażam sobie pobytu w tym mieście bez jego obecności. To wydarzenie ma niepowtarzalny klimat i ogromną wartość kulturową - zarówno dla regionu, jak i dla całej Polski. Już teraz wiem, że za rok z przyjemnością ponownie odwiedzę Zakopane, by znów dać się porwać tej niezwykłej atmosferze.

Jacek, turysta z Kalisza