Właścicielka najsłynniejszej zakopiańskiej samowoli budowlanej na Małym Żywczańskim przestawiła znak drogowy i buduje ogrodzenie równo z asfaltem.

Zbulwersowani kolejnym aktem samowoli sąsiedzi interweniowali już na policji, straży miejskiej, w wydziale drogownictwa i nadzorze budowlanym. Twierdzą, że wszędzie traktowani są jako uprzykrzeni klienci. Alarmują już od 16 sierpnia. Bez skutku. Ogrodzenie rośnie jak na drożdżach. - Najgorsze, że zawłaszczona jest miejska działka, zniknęło pobocze, zawężony zostanie pas jezdny - wylicza Eugeniusz Tasz. Jego sąsiadka usunęła paliki geodezyjne, które wytyczały przebieg granicy od strony ulicy. Co do przestawionego znaku drogowego, Eugeniusz Tasz podkreśla, że dochodzi nie tylko do samowoli, ale do wzmożonego zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym. - To znak informujący o drodze osiedlowej. Oznacza, że można, począwszy od tego miejsca, jechać 20 km na godzinę, pierwszeństwo ma ruch pieszy, a przed znakiem można zaparkować auto - tłumaczy Eugeniusz Tasz. Przypomina, że jeszcze w sierpniu znak stał na zakręcie, tuż za mostem. Teraz został przesunięty na wysokość jego domostwa. To umożliwia sąsiadce parkowanie samochodu przy budowie, a droga osiedlowa została skrócona o kilkanaście metrów. - To powtórka z rozrywki - mówi Eugeniusz Tasz. - Ta pani dostała już wyrok za samowolne przestawianie znaków drogowych w 2007 roku. Czyli mamy recydywę.

Sąsiadka, której sprawa samowolnej inwestycji wróciła po 8 latach do ponownego rozpatrzenia przez nadzór budowlany zupełnie nie zgadza się z zarzutami. - Znak stoi na mojej działce, to jest dobre miejsce i tu zostanie - mówi Joanna Jackowicz - Poza tym to ten sąsiad zabrał część mojej działki. Jej córka dodaje, że znak został zniszczony podczas prac prowadzonych przez Geotermię Podhalańską. - Robotnicy przywiązali go do drzewa. Mógł spaść na auta, więc przestawiliśmy go na czas budowy ogrodzenia - wyjaśnia córka właścicielki domu, który w 2004 roku dostał ostateczny nakaz rozbiórki. Na to tłumaczenie Eugeniusz Tasz pokazuje dokumentację zdjęciową: znak po zakończeniu robót geotermalnych stał porządnie wkopany na łuku drogi, tuż za mostem. - Nie jesteśmy przeciwko tej budowie, ale chcemy, by była prowadzona legalnie, zgodnie z przepisami, warunkami zabudowy i projektami. Niestety, dla nas to już 12 lat gehenny - podsumowuje Eugeniusz Tasz.

W nadzorze budowlanym przypominają, że pani Jackowicz kupiła przed laty działkę przez którą przebiega droga i most. - To jest droga publiczna, ogrodzenie można stawiać na zgłoszenie, przeprowadzimy oględziny, bo to świeża sprawa - podkreśla Jan Kęsek, powiatowy inspektor nadzoru budowlanego. Przypomina, że choć budynek na Małym Żywczańskim miał nakaz rozbiórki, to ze względu na uchybienia formalne w doręczaniu decyzji nakazano powtórne rozpatrzenie sprawy ze wskazaniem na legalizację obiektu. - Ten dom to tylko skorupa: nie ma prądu, kanalizacji, wody i gazu, a znak drogowy leży w gestii zarządcy drogi - podsumowuje Jan Kęsek.

Póki co władze miasta od znaku też umywają ręce. W piśmie przesłanym sąsiadom pani Jackowicz tłumaczą, że wciąż nie ma rozstrzygnięcia co do własności pasa ziemi wzdłuż drogi. - W tej chwili gmina nie posiada prawomocnej decyzji, potwierdzającej jej prawo własności do przedmiotowej nieruchomości - podsumowuje Halina Dyka, naczelnik wydziału gospodarki gruntami.

rav