Urząd Miasta Zakopanego, Wydawnictwo Czarne, Muzeum Tatrzańskie, Galeria Dom Doktora oraz Fundacja "Zakopiańczycy. W poszukiwaniu tożsamości" zapraszają na spotkanie z cyklu "Czarne na białym".

Gościem będzie Piotr Wojciechowski, autor książki "Karki holnym potargane. Z kronik Podhalańskiej Akademii Wiedzy". Rozmowę poprowadzi Maciej Krupa.

Spotkanie odbędzie się w piątek 5.12 o godzinie 18 w Domu Doktora w Zakopanem przy ul. Witkiewicza 19. Będzie też transmitowane online na kanale YouTube „Fundacja Zakopiańczycy”: https://www.youtube.com/@fundacjazakopianczycy9887

an

Maciej Krupa o książce:
"Kartki holnym potargane to swoisty bilans, który autor sporządza po latach. Nie autobiografia, ale swoista kronika tej zasłużonej instytucji kultury, jaką jest Podhalańska Akademia Wiedzy, która – jak powszechnie wiadomo - została postawiona w stan likwidacji, zanim jeszcze została założona. Pojawiła się w pierwszej powieści Piotra Wojciechowskiego Kamienne pszczoły w latach sześćdziesiątych i nieustannie pojawia się w rozmaitych jego tekstach jako kluczowa instytucja Tatr i Podtatrza. W książce zebrał sylwetki wybitnych akademików, wśród nich między innymi Wojciecha Niedziałka, Jana Antoła i Stefana Chałubińskiego, wykłady innego wybitnego akademika – profesora Wawrzyńca Kwaśnicy oraz liczne opowieści związane z Akademią, Tatrami i Podtatrzem. Sam autor jest, jak wiadomo, Syndykiem Masy Upadłościowej Podhalańskiej Akademii Wiedzy, a jego nieśmiały rozmówca Samowolnym Asystentem w Instytucie Sabały, jednej z ważniejszych agend PAW. Zapowiada się wieczór pełen wzruszeń".

--
Piotr Wojciechowski (ur. 1938) – najchętniej przedstawia się jako taternik, narciarz, grotołaz, a dopiero na drugim miejscu wymienia swoje profesje artystyczne, przyznaje, że bywa poetą, prozaikiem, reżyserem filmowym, scenarzystą, krytykiem filmowym, publicystą. Jako rysownik brał udział w wystawach w Zakopanem i Warszawie. Urodził się w Poznaniu w rodzinie lekarzy, wojnę i lata szkolne spędził w Lublinie, ukończył uniwersyteckie studia geologiczne we Wrocławiu, tam związał się ze środowiskiem ludzi gór. Studiował dalej – uzyskał absolutorium z dziennikarstwa na Uniwersytecie Warszawskim, potem dyplom na reżyserii w PWSTiF w Łodzi. Kiedy nakręcił film średniometrażowy Stacja Bezsenność (1974), uznano, że nie powinien już robić filmów.

Jego debiut literacki Kamienne pszczoły, a także druga książka – Czaszka w czaszce, stały się powieściami kultowymi, potem opublikował jeszcze kolejne powieści i zbiory opowiadań, między innymi dziejącego się w Zakopanem i Tatrach Harpunnika otchłani, zbiory esejów, felietonów, tomiki poezji, książki dla dzieci. Jego utwory były tłumaczone na niemiecki, angielski, czeski, węgierski i słoweński. Jest laureatem kilku nagród literackich – w tym Nagrody Kościelskich (1978) oraz Nagrody Kornela Makuszyńskiego (1994). Przyczynił się do wydania zbioru poezji góralskiej poetki Hanki Nowobielskiej Mój świątek. Był członkiem Rady Etyki Mediów, zasiadał w Radzie Języka Polskiego. W latach 2003-2005 sprawował funkcję prezesa Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Pisze scenariusze i krytyki filmowe. Uczył wiedzy o scenariuszu i pisania scenariuszy w Szkole Filmowej w Łodzi, był także wykładowcą Pracowni Prozy w Laboratorium Reportażu UW.

::attachment{"type":"image","item_id":"108032", "alt":"zdjęcie", "title":"", "longSide":"900"}