Malarstwo mistrza i jego uczniów spotkało się w przestrzeni teatru. 28 lutego w zakopiańskim Teatrze im. Stanisława Ignacego Witkiewicza otwarto wystawę "Maciej Świeszewski - PRZENIKANIE", która stała się opowieścią o dialogu pokoleń, relacji mistrz-uczeń i żywej tradycji akademickiej.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"138859"}

Wernisaż odbył się w ramach obchodów 41. urodzin Teatru im. St. I. Witkiewicza w Zakopanem. W przestrzeniach Witkacy Atelier zaprezentowano wystawę „Maciej Świeszewski – PRZENIKANIE – Laureaci Nagrody im. Jacka Żuławskiego i studenci z pracowni prof. Macieja Świeszewskiego”. W ostatni zimowy weekend lutego zabytkowe wnętrza teatru wypełnili artyści, przedstawiciele środowiska akademickiego, ludzie teatru oraz liczni miłośnicy sztuki.

Gospodarzem i bohaterem wieczoru był prof. Maciej Świeszewski – malarz, pedagog i wieloletni wykładowca akademicki, którego pracownia od lat kształci kolejne pokolenia twórców. Tytułowe „Przenikanie” stało się kluczem interpretacyjnym całej ekspozycji. Na wystawie zestawiono prace profesora, laureatów Nagrody im. Jacka Żuławskiego oraz studentów z jego pracowni, ukazując dialog doświadczenia z młodością i tradycji z poszukiwaniem nowych środków wyrazu.

Wernisaż otworzyła premierowa suita muzyczna „Niesmaczne szewskie przyśpiewki”, skomponowana przez gitarzystę Maciej Gruchacz do słów Stanisław Ignacy Witkiewicz. Całość wyreżyserował dyrektor teatru Andrzej St. Dziuk, a na scenie wystąpiła aktorka Marcelina Rusnak. Laudację na cześć prof. Świeszewskiego wygłosił rektor Uniwersytet Gdański, prof. Piotr Stepnowski. Głos zabrali również ks. dr Krzysztof Niedałtowski, felietonista tygodnika Polityka Piotr Sarzyński oraz w imieniu studentów Mikołaj Antolak, którego prace także znalazły się na wystawie.

Tego wieczoru malarstwo symbolicznie „wyszło na scenę”, wchodząc w twórczy dialog z duchem miejsca – teatru noszącego imię Witkiewicza, artysty totalnego, dla którego przenikanie sztuk było naturalnym językiem ekspresji. Ekspozycję zaaranżowano tak, aby widz mógł swobodnie podążać między obrazami i odnajdywać wizualne oraz ideowe powiązania między pracami.

W dziełach laureatów widoczna była dojrzałość warsztatu, świadome operowanie światłem i kompozycją oraz wyrazista, często metaforyczna narracja. W wielu przypadkach trudno było jednoznacznie wskazać granicę między „mistrzem” a „uczniem”, co tylko potwierdzało sens tytułowego przenikania.

Wieczór miał także wymiar środowiskowy. W kuluarach rozmawiano o kondycji współczesnego malarstwa, roli akademickich mistrzów oraz znaczeniu konkursów i nagród w kształtowaniu postaw twórczych. Zakopiańska publiczność – przyzwyczajona do ambitnych propozycji teatralnych – przyjęła wystawę z dużym zainteresowaniem.

Ekspozycja „PRZENIKANIE” pokazuje, że tradycja akademicka może być dynamiczna i otwarta, a relacja mistrz–uczeń nie musi być hierarchią, lecz twórczym partnerstwem. W przestrzeni teatru malarstwo zyskało dodatkowy kontekst – teatralny, symboliczny i wspólnotowy.

Wystawę w Teatrze im. Stanisława Ignacego Witkiewicza w Zakopanem można oglądać do końca marca.