Króliki na Królach hoduje Król. Maciej Król. Europejskie czempiony pochodzą z Zakopanego.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"139797"}

Maciej Król ma 44 lata i hoduje króliki. To jego pasja, której poświęca chyba cały wolny czas, gdy nie pracuje w branży budowlanej. – Drobne remonty po całej wsi, tak zawsze o swojej pracy mówię. A króliki, czyli jak to na Podhalu mówimy – zające – były u nas w gospodarstwie od zawsze. Ja od małego je lubiłem. Ludzie na Harendzie, na Królach, na Ustupie zawsze trzymali jakieś kury, króle, wszelki inwentarz. Przynajmniej tak było te trzydzieści lat temu – wspomina hodowca.

Z ojca na syna

Pierwsze króliki do domu przywiózł jego ojciec, Ryszard Król. Chciał, żeby syn miał zajęcie i żeby nauczył się odpowiedzialności. – W gospodarstwie tradycyjnie pies był od pilnowania obejścia, a kot od łapania myszy. Króle to można powiedzieć taka radość, przyjemność. Tylko jeden na te wszystkie lata był agresywny. Taki zbójnik, że potrafił dziurę w kurtce przegryźć. Dobrze, że to była kurtka puchowa – śmieje się Maciej Król.

Przypomina, że te jego pierwsze króliki to były zwykłe mieszańce. – Pierwszy rasowy, który się u nas pojawił, to był olbrzym belgijski. Nie wiem, jak tata wtedy sobie go załatwił, bo ciężko wtedy było o rasowe – zaznacza hodowca.

Dziś ma w gospodarstwie około 70 sztuk.

Rasa Hawana

Każda rasa ma swój wzorzec, musi spełniać określone kryteria. Różnią się wielkością, wagą, umaszczeniem.

– Mam samce, mam samice. Mam miniaturki, które mają swoje imiona. Karzełki takiej rasy Hawana. Głównie trzy rasy: karzełek Hawana, Termondzki biały, Francuski baran madagaskarowy i odmiana druga to Francuski baran madagaskarowy srokacz. To już jest z domieszką białego. Teraz mamy sezon rozrodczy. Od grudnia, stycznia króliki się mnożą. Dorastają w sam raz na jesienne wystawy – objaśnia, oprowadzając po swej hodowli, Maciej Król.

Podkreśla, że obecnie króliki są niefotogeniczne. Trwają wylinki i króliki przypominają małe woły piżmowe. Jego okazy w minionym roku brylowały na 30. Europejskiej Wystawie Małych Zwierząt w Nitrze na Słowacji: tytuły czempionów w swojej kategorii przywiozły do Zakopanego Francuski baran madagaskarowy i Francuski baran madagaskarowy srokacz. W styczniu wywalczyły tytuł Czempiona Polski i wyróżnienie na Krajowej Wystawie Samców Królików w Strzelcach Opolskich.

Champion Europy

Przygotowanie do wystawy rozpoczyna się miesiąc przed wyjazdem. Trzeba króliki wyczesać, przyciąć pazury, uszy wyczyścić. – Mój Champion Europy miał dziewięćdziesiąt siedem i pół punktu na sto możliwych. To prawie maksimum. Był oceniany przez pięciu sędziów międzynarodowych. Sędziowie byli z Niemiec, Austrii, Węgier, Czech – zaznacza Maciej Król.

Króliki muszą być dobrze odżywiane. Dostają susz z siana, do tego granulat, zboże. – Muszą też dostawać witaminy na sierść, biotyny. Trzeba tego bardzo pilnować. Mieszańce, które miałem dawniej, były dużo bardziej odporne na choroby czy powikłania jelitowe, które mogą często występować u królików – dodaje właściciel.

Długość życia królika zależy od rasy. Karzełki mogą żyć nawet do ośmiu lat. Duże rasy około cztery lata. – Miałem samca, który miał u mnie dożywocie. Przeżył cztery i pół roku. Króliki wystawowe służą do przekazywania genów. Nie robi się z nich pasztetu. Mam w hodowli jednego królika, który jest nietykalny. To ulubieniec mojej siostrzenicy – wyjaśnia właściciel.

Olbrzymy belgijskie

Obecnie na Podhalu mamy coraz więcej hodowli królików rasowych. Są w Czerwiennem, na Orawie, w Czarnym Dunajcu, w Dębnie, w Ludźmierzu, który słynie z wystaw zwierząt hodowlanych. Prowadzący hodowle założyli Podhalańskie Stowarzyszenie Hodowców Królików i Drobnego Inwentarza. Ale tak naprawdę króliczym zagłębiem jest Górny Śląsk oraz Łódzkie. – U nas, żeby zdobyć interesujący egzemplarz, trzeba jechać na Słowację albo do Niemiec.

– Jeśli chodzi o te olbrzymy belgijskie, no to zaczynają się wysokie ceny. Po półtora tysiąca trzeba dać za królika. Te rasy, które ja mam, nie są drogie. Już w granicach trzystu, czterystu złotych można kupić młodą, fajną parkę – zachęca do rozwijania pasji Maciej Król.

Wybór odpowiedniej rasy zależy przede wszystkim od tego, czy królik ma być zwierzęciem hodowlanym, czy towarzyszem w domu. Rasy duże wymagają więcej przestrzeni, natomiast miniaturowe lepiej odnajdują się w warunkach domowych, choć wszystkie potrzebują odpowiedniej opieki i warunków do życia. Poniżej przykłady najważniejszych ras króliczych.

Rasy największych królików

Baran francuski – duży (ok. 6 kg), masywna budowa, charakterystyczna głowa z garbem i długie, opadające uszy

Olbrzym belgijski – jedna z największych ras (do 10 kg i 70 cm), szeroka głowa, długie uszy, gęste futro

Morawski olbrzym – 5–7 kg, walcowaty tułów, jednolite niebieskie umaszczenie, niewielkie różnice między płciami

Rasy średniej wielkości

Królik kalifornijski – białe futro z ciemnymi znaczeniami (uszy, nos, łapy), popularny w hodowli

Królik nowozelandzki – szybko rośnie, gęste futro, najczęściej białe lub czerwone

Baran angielski – smuklejszy, bardzo długie, opadające uszy

Króliki miniaturowe

Mini Lop (baranek miniaturowy) – mały, z opadającymi uszami, bardzo popularny jako pupil

Mini Rex – niewielki, wyróżnia się wyjątkowo miękkim, „pluszowym” futrem

Karzełek Teddy – bardzo mały, długie i puszyste futro, przypomina maskotkę

Rafał Gratkowski