Wczoraj napisaliśmy o pomyśle na oszczędności w szkołach, jakie przedstawiono podczas obrad sesji rady miasta.

To poruszyło jedną z naszych Czytelniczek. Jej zdaniem planowane zmiany w organizacji szkół w Zakopanem mają prowadzić do ograniczenia wsparcia dla uczniów i zwiększenia liczebności klas. W liście do redakcji krytykuje zarówno treść audytu zamówionego przez Urząd Miasta, jak i sposób prowadzenia rozmów z dyrektorami placówek.

Autorka listu odnosi się do informacji dotyczących zmian w zakopiańskich szkołach oraz do publikacji: Tygodnika Podhalańskiego z 28 maja. Jak podkreśla, mimo publicznych zapewnień o braku ostatecznych decyzji, dyrektorzy szkół mieli otrzymać z Urzędu Miasta pisma nakazujące wdrażanie zaleceń wynikających z audytu dotyczącego oświaty.

W ocenie czytelniczki audyt skupia się przede wszystkim na ograniczaniu kosztów funkcjonowania szkół. Wśród proponowanych działań wymienia m.in. łączenie grup na lekcjach wychowania fizycznego, ograniczanie godzin wsparcia psychologiczno-pedagogicznego oraz tworzenie klas liczących około 30 uczniów, także z dziećmi posiadającymi orzeczenia.

Autorka listu podnosi, że uczniowie wymagający dodatkowego wsparcia powinni uczyć się w mniejszych grupach i mieć zapewnioną większą pomoc specjalistów. Zwraca również uwagę na rosnącą liczbę dzieci z problemami psychicznymi, zaburzeniami ze spektrum autyzmu oraz trudnościami wychowawczymi, a także na ograniczony dostęp do psychiatrów dziecięcych i poradni specjalistycznych.

W liście pojawiają się także zarzuty dotyczące atmosfery rozmów prowadzonych pomiędzy samorządem a szkołami. Czytelniczka twierdzi, że placówki są oskarżane o nadmierne wydatki, mimo że – jak zaznacza – szkoły od lat przejmują część obowiązków związanych z opieką i wsparciem dzieci oraz ich rodzin.

Pełną treść listu publikujemy poniżej.
Piszę w związku z zaczarowywaniem rzeczywistości, które wydarza się na terenie Miasta Zakopane, a które uwidacznia się w artykule z 28 maja br. na stronie Tygodnika Podhalańskiego pt. „Rodzice obawiają się zmian w Zakopiańskich szkołach…” W tym tygodniu mieszkańców obiegła informacja o planowanych zmianach w szkolnictwie na terenie gminy. Dowiedzieliśmy się dzisiaj, że są to błędne widomości, że „ktoś, coś źle zrozumiał, że żadne decyzje nie zostały jeszcze podjęte, że musimy zrozumieć koszty…”.

Tymczasem dyrektorzy szkół otrzymali pisma z Urzędu Miasta nakazujące natychmiastowe wdrożenie zaleceń audytu… Historia wydaje się kuriozalna. Płatny audyt zostaje zamówiony przez UM aby pokazać Szkołom w jaki sposób są rozrzutne i jak można na nich zaoszczędzić. Tenże audyt, z licznymi błędami, wskazuje jak należy ograniczyć wydatkowanie na szkolnictwo. Można się więc z niego dowiedzieć, że w miesiącu wrześniu nie należy planować godzin świetlic i zajęć dydaktyczno-wyrównawczych, ponieważ nie można przewidzieć ilu uczniów będzie potrzebowało takiego wsparcia od nowego roku szkolnego (tymczasem w czerwcu każdego roku odbywa się ewaluacja w szkołach). Należy za to łączyć grupy z wychowania fizycznego między oddziałami, ograniczyć godziny wsparcia psychologiczno-pedagogicznego i łączyć klasy do ok 30 osób na oddział klasowy, w których znajdywać się będą uczniowie z orzeczeniami.

Rozumiem, że audyt można źle zrozumieć, ale pism skierowanych do Dyrektorów, chyba nie, ale może się mylę? Mogę się nie znać, ale zawsze wydawało mi się, że dzieci z orzeczeniami wymagają mniejszych grup i większej ilości godzin wparcia. UM mówi inaczej. Sugeruje, że praca w klasach 30-osobowych jest dla dobra dzieci. Zapewne opierano się w audycie na przepisach z czasu wybuchu wojny na Ukrainie, które tworzone na szybko, w warunkach niemal polowych, pozwalał na realizację zajęć dydaktyczno-wychowawczych w grupach do 29 osób, jeżeli w klasie znajdują się dzieci ukraińskie. Rozumiem wobec tego, że Ci uczniowie nie generują pracy nauczyciela, nie zajmują miejsca w klasach, nie generują godzin wsparcia, nie oddychają… Rozumiem też, że łączenie pensum pedagogów szkolnych i pedagogów specjalnych z godzinami pomocy psychologiczno-pedagogicznej również ma się przysłużyć dzieciom. Pedagodzy będą się mogli skupić już tylko na uczniach ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, całkowicie lekceważąc potrzeby 95% pozostałych dzieci.

Artykuł z Tygodnika Podhalańskiego z dnia 28 maja br. mówi o błędnie przekazywanych informacjach, o aktualnym braku decyzji. To słowa UM i pani wiceburmistrz. Szkoda tylko, że nie ma żadnego wspomnienia o tym jak stosuje się mobbing wobec szkół, w jakiej atmosferze prowadzi się z nimi rozmowy… Jest za to wiele mówione jak szkoły rzekomo wymuszają pieniądze i naciągają organ prowadzący. Nie mówi się o fali dzieci z zaburzeniami lękowo-depresyjnymi, epidemii spektrum autyzmu i przemocy rówieśniczej, braku psychiatrów dziecięcych, braku miejsc w specjalistycznych placówkach i poradniach terapeutycznych oraz generalnym braku specjalistów z zakresu pomocy psychologicznej. Wiele dziur do tej pory łatały szkoły. Świetlice zajmowały się opieką nad dziećmi rodziców pracujących, psychologowie i pedagodzy działali w wielu sytuacjach interwencyjnych, tłumaczyli zawiły polski system wsparcia zewnętrznego oraz przekierowywali na pierwsze trudne diagnozy, nauczyciele wspomagali słabszych uczniów na zajęciach wyrównawczych (dostępnych do tej pory w wymiarze 1h/2tyg). Wszystkie te godziny, dotychczas dostępne, nie były wystarczające, ale były- teraz mają być jeszcze bardziej okrojone. Może rzeczywiście błędnie rozumiem ten artykuł i przedstawione w nim stanowiska pracowników Urzędu Miasta? Może naprawdę można zaczarować rzeczywistość i rozumieć ją inaczej niż się ją widzi? Może…

Z poważaniem (Nazwisko do wiadomości redakcji)