Na Pęksowym Brzyzku rozpoczęły się we wtorek uroczystości upamiętniające 40. rocznicę sprowadzenia do Zakopanego prochów poety Kazimierza Przerwy-Tetmajera. Najpierw przed cmentarzem wystąpiła dziecięca kapela góralska z Domu Kultury „Jutrzenka” w Zakopanem pod kierownictwem Krzysztofa Trebuni-Tutki. Następnie na grobie poety wiązanki kwiatów złożyli m.in. starosta tatrzański Andrzej Skupień, przedstawiciele Miasta Zakopane oraz zakopiańskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”.

– Z inicjatywy pani prof. Anny Mlekodaj udało się włączyć do programu Dni Zakopanego uroczystości związane z 40. rocznicą sprowadzenia do Zakopanego prochów Kazimierza Przerwy-Tetmajera. Spotykamy się tutaj, aby przypomnieć wydarzenie sprzed czterdziestu lat, kiedy prochy poety powróciły pod Tatry. Będziemy wspominać zmarłego i wspierać go modlitwą – mówił starosta Andrzej Skupień.

– Jesteśmy dziś przy Kazimierzu Tetmajerze, który dał góralom mit założycielski, obdarzył ich poczuciem tożsamości, uczył wolności, ukochał Podhale, z którego wyszedł i do którego pragnął powrócić – mówiła prof. Anna Mlekodaj.

Później przywołano słowa Tetmajera, który pisał, że po śmierci jego dusza przyleci w Tatry i będzie przesiadywać na graniach. W ten sposób wyraził swoją ostatnią wolę.

– Był człowiekiem skrajności – od powszechnego uwielbienia po skrajną nędzę. Był poetą tak sławnym, że nie trzeba było podawać jego nazwiska. To były czasy, gdy Stanisław Wyspiański pisał „Wesele”. Później jednak nadeszły lata 30., kiedy ludzie z trudem go rozpoznawali. Mówił, że wróci pod Tatry, ale nie udało się tego spełnić od razu. Nie ulega jednak wątpliwości, że jego dusza jest w Tatrach – odnajdujemy ją w każdym jego liryku i dzielimy się tym zachwytem. Przez 46 lat spoczywał na Powązkach. Związek Podhalan podejmował starania, by sprowadzić go pod Tatry. Wszyscy znali jego list i wiedzieli, że takie było jego życzenie. Ostatecznie udało się to zrealizować w 1986 roku dzięki rodzinie oraz działaczom Związku Podhalan. Na Powązkach żegnał Tetmajera Jerzy Waldorff, który powiedział: „Oddajemy Tetmajera Tatrom, bo groby wielkich ludzi są kotwicami pamięci”.

Drugą część uroczystości stanowi koncert „Błękitne zadumienie – impresja słowno-muzyczna”, który odbywa się w Kinie Sokół.