Pod hasłem rozbudowy na Pardałówce powstał kolejny sporych rozmiarów obiekt. Inwestor mówi o rozbudowie mieszkalnej, sąsiedzi uważają, że to pensjonat.

Odkąd Maria Magierska wróciła z USA do domu, widok zza okna nie pozwala jej się uspokoić. – Sąsiad miał zabudować taras, a dostawił do domu drugie tyle. Teraz wzdłuż płotu mam \"ścianę płaczu\" – pokazuje na dostawionego kolosa. I dokumenty, w których sprzeciwiała się rosnącej inwestycji. Już w 2002 roku, gdy władze miasta poinformowały ją o wydanych warunkach zabudowy dla sąsiada, pani Maria wyraziła sprzeciw.

– Żal mi było pięknych, starych drzew, które miały być wycięte. Rosła tu m.in. wiekowa limba – tłumaczy powody sprzeciwu. Pocieszała się jednak, że zgodnie z warunkami zabudowy obiekt nie rozrośnie się zbytnio, bo 48 proc. działki miało być biologicznie czynne. To znaczy – zielone. Dlatego po przyjeździe z USA doznała szoku: przy Drodze do Olczy wyrósł kolejny duży obiekt. Pod hasłem rozbudowy jeden z mieszkańców dostawił do istniejącego domu drugie tyle.

– To żadna część mieszkalna, ale regularny pensjonat na co najmniej dwa autokary gości: czterokondygnacyjny budynek, większy od istniejącego domu – pani Maria idzie po lekarstwa na uspokojenie. Wszędzie, gdzie interweniowała – czy to w Urzędzie Miasta Zakopanego, czy w starostwie powiatowym słyszała jednakową odpowiedź: \"Inwestycja prowadzona jest zgodnie z przepisami. Żaden paragraf nie został naruszony\".

Jak to możliwe? – To się dzieje w prosty sposób. Inwestor, występujący o warunki zabudowy, dogaduje się z jednym z sąsiadów i zgłasza dwie działki. Na swojej prowadzi inwestycję, a druga jest biologicznie czynna. W papierach stanowi połowę albo i więcej, a naprawdę jedna działka zostaje zabudowana całkowicie – tłumaczy proszący o anonimowość pracownik starostwa powiatowego. Czy tak było w tym przypadku? Sprawę zapewne zbadają inspektorzy nadzoru budowlanego.

– O wszystkim poinformuję nadzór budowlany. Nie mogę tego tak zostawić, praktycznie cała działka została zabudowana – podsumowuje sąsiadka zza \"ściany płaczu\".

Z jej zarzutami kompletnie nie zgadza się inwestor. Zanim jednak udzielił nam wyjaśnień, zostaliśmy pouczeni, że tą sprawą w zasadzie nie mamy prawa się zajmować. – Ale chcemy żyć w zgodzie z sąsiadami. Odstąpiliśmy na ich korzyść od projektu, który zakładał nawet większą budowę. Bo kalenicę mogliśmy podnieść o ponad metr, ale nie zrobiliśmy tego. Jeśli chodzi o część biologicznie czynną, to mamy nawet więcej, bo 60 procent powierzchni biologicznie czynnej – tłumaczy Piotr Ziemak. Dodaje, że sąsiedzi do tej pory korzystali... ze źle postawionych płotów. – Mamy do odebrania po parę metrów z jednej i z drugiej strony. Ale to dopiero, jak uporamy się z budową, trzeba będzie poprzestawiać płoty – podsumowuje inwestor.

Rafał Gratkowski