Olimpijskie trofea Andrzeja Sztolfa wzbogaciły kolekcję Mieczysława Króla Łęgowskiego.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"14954"}

Andrzej Sztolf, skoczek narciarski, uczestnik igrzysk olimpijskich w Innsbrucku w 1964 roku, dwukrotny medalista Uniwersjady i dwukrotny mistrz Polski zmarł 1 lutego w Krakowie. Zimą uprawiał skoki, a latem lekkoatletykę, przede wszystkim skok o tyczce. Po zakończeniu kariery sportowej (w 1971 r.) zamieszkał w Zakopanem i uczył jazdy na nartach.  Syn zmarłego niedawno polskiego olimpijczyka przekazał medale, puchary i wiele pamiątek do prywatnych zbiorów Króla Łęgowskiego. - Bardzo dziękuję panu Piotrowi za przekazanie pamiątek po ojcu - mówi Mieczysław Król Łęgowski. - Słowa uznania należą się też wdowie po zmarłym sportowcu, pani Halinie. Moim marzeniem jest prezentacja najcenniejszych olimpijskich zbiorów w muzeum sportu, ale w Zakopanem wciąż nie ma chęci i woli do stworzenia tego typu placówki.

Swoją bogatą kolekcję, o której film nakręciła niedawno niemiecka telewizja RTL, Mieczysław Król Łęgowski zorganizował w domowej piwnicy. Tu eksponuje zabytkowe narty, łyżwy, foki, tu też można obejrzeć historyczne, czarno-białe i kolorowe filmy ze startów polskiej kadry w Cortina d`Ampezzo czy choćby dokument obrazujący zakopiański FIS 1962 roku.

Półroczne stypendium, jakie na rok 2012 ufundowało dla Mieczysława Króla Łęgowskiego Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, właściciel kolekcji przeznacza na digitalizowanie starych filmów. - Najpierw musiałem wykonać żmudną pracę, żeby doprowadzić do stanu używalności taśmy, bo niektóre mają ponad pół wieku - wspomina Mieczysław - Były postrzępione, porwane. Trzeba było je kleić. Teraz, dzięki pomocy ludzi dobrej woli i wsparciu przyjaciół, mam możliwość przeniesienia tych dokumentów na płyty kompaktowe. To pozwoli uchronić je przed zniszczeniem, a jednocześnie ułatwi dostęp do starych filmów. Mam cały Fis `62, mam film o siostrach Tlałkównach, bardzo dużo historycznych zdjęć.

Jak podkreśla miłośnik sportów zimowych, półroczne stypendium twórcze to nie są wielkie pieniądze, ale pozwalają przeżyć. Tym bardziej że kolekcjoner od wielu lat boryka się z chorobą, walczy ze szpiczakiem. Gdy zdrowie pozwala, robi góralskie spinki, sprzedaje je i tak zdobywa fundusze na kolejne eksponaty w swym domu-muzeum na Bachledach. Czasem, jak ostatnio, cenne pamiątki udaje się uratować... ze śmietnika. Tak było w przypadku albumu ze zdjęciami zmarłego w 2010 roku olimpijczyka Józefa Rubisia. Tylko dzięki uporowi i sile charakteru jednego człowieka Zakopane ma się czym pochwalić, ma bogatą kolekcję z czasów świetności miasta i jego mieszkańców.

rav