Rozbiórka \"Zakopanego\" odbywała się bez zabezpieczeń, prowadzili ją robotnicy bez przeszkolenia bhp, a za swą pracę do tej pory nie otrzymali wynagrodzenia.

Tak wynika z zeznań świadka przesłuchanego niedawno przed zakopiańskim sądem. Przypomnijmy, że chodzi o przebudowę hotelu \"Zakopane\". W wyniku zawalenia się balkonu i części fasady budynku zginęło 3 pracowników budowy. Do wypadku doszło 13 lipca 2010 r.

Prokuratura zarzuca Marcinowi Z., Maciejowi J., Pawłowi S. i Tomaszowi B. nieumyślne spowodowanie śmierci 3 mężczyzn pracujących na budowie COS w Zakopanem. Akt oskarżenia przeciwko czwórce oskarżonych skierowano do Sądu Rejonowego w Zakopanem 30 czerwca 2011 r. Oskarżycielem posiłkowym jest Teresa J.,  matka dwóch mężczyzn, którzy zginęli w wypadku. Prokuratura zarzuca oskarżonym m.in. brak koordynacji w pracy na budowie, niezabezpieczenie miejsca pracy i niewłaściwy nadzór nad budową. Żaden z oskarżonych nie przyznał się do winy. Nie stawili się też na ostatniej rozprawie, zastępowali ich adwokaci.

Przesłuchiwany świadek Nadir E.F. jest od 20 lat budowlańcem. Zeznając przez zakopiańskim sądem wielokrotnie podkreślał, że nie wszystkie szczegóły wydarzeń sprzed 2 lat pamięta. - Tego dnia kierownictwo przydzieliło nam prace, mieliśmy skuwać betonowy fragment budynku na 3. piętrze - mówi Nadir E.F. - Mój kolega był przywiązany liną do komina, mieliśmy się zmieniać.

Gdy robotnik chciał wymienić kolegę, pracujący nieopodal dźwig oderwał od ściany betonowy element wielkości 2 na 7 metrów. - Poczułem, że wszystko się wali, kolega spadł, trzymałem linę, aż paliła mi ręce, ale nie byłem w stanie jej utrzymać - wspomina Nadir E.F. - Puściłem, bo wielki betonowy fragment budynku runął razem z kolegą. Cudem udało mi się odskoczyć do tyłu i dzięki temu mnie nie porwało.

Świadek przypomniał, że po zatrudnieniu przez warszawską firmę \"Ż.\" podpisał oświadczenie o szkoleniu bhp. Ale żadnego szkolenia nie było. Nie było żadnych zabezpieczeń, gdy robotnicy odkuwali fragmenty elewacji na górze, to na dole też pracowali ludzie, demontowali rynny. A dźwig ciągle odrywał rozkute przez robotników wcześniej elementy. - Tam nie było nawet żadnej taśmy oddzielającej robotników od strefy zagrożenia - podkreśla Nadir R.F. Przyznał, że najważniejszym kierownikiem był obecny w sądzie w charakterze świadka Grzegorz S. Choć nie pamiętał jego nazwiska ani imienia, to opisywał jego charakterystyczną twarz i posturę. - Zawsze wymagał, żebyśmy mieli kaski, szelki i liny. Ale to my decydowaliśmy sami, do czego linę przywiązać. Kierownik był twardy, jemy podlegali inni kierownicy - Nadir E.F. dodał, że byli bardzo zaprzyjaźnioną ekipą remontową. Nie było podziałów. - To wspominam mile, to były fajne chłopaki, ale niemiłe jest to, że do tej pory firma Żak mi nie zapłaciła. A pracowaliśmy bez przedstawienia zagrożeń. Nikt nam nie powiedział, gdzie mamy chodzić.

Oskarżonym grozi kara pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat.

rav