Bez samochodowych korków i spalin pokonać dystans pomiędzy Atlantykiem a Morzem Czarnym. W towarzystwie pary psów i... osiołków.

Takie zadanie postawili przed sobą Claudia Mävers i Joachim Gröll, leśnicy z niewielkiego niemieckiego miasteczka Homberg (100 km od Frankfurtu nad Menem). Pod koniec ubiegłego tygodnia dotarli do Zakopanego.

–  Jak ich zobaczyliśmy, to nie mogliśmy uwierzyć. Jak jacyś średniowieczni pielgrzymi – mówi Krystyna Pitoń-Krauzowicz z pensjonatu „Apia” na Pardałówce, gdzie pod namiotem zatrzymali się niecodzienni turyści.

 – Wędrówki z osiołkami rozpoczęliśmy przed pięciu laty. Uznaliśmy, że piesze wędrówki ze względu na konieczność noszenia bagażu są męczące. Kupiliśmy dwa osiołki, które pomagają nam nieść ekwipunek – mówi Joachim Gröll. Jego przyjaciółka Claudia  Mävers przypomina, że  najpierw pokonywali krótkie trasy po Niemczech. Teraz wzięli półroczny, bezpłatny urlop, aby pokonać drogę z Niemiec, przez Czechy, Słowację do Polski. To próba sił przed spełnieniem marzenia o podróży znad Atlantyku nad Morze Czarne. – U was wędrujemy z Jeleniej Góry, przez Kłodzko, wszędzie spotykamy się z życzliwym przyjęciem – zgodnie podkreślają wędrowcy. Wyjaśniają, że osiołki nie potrzebują specjalnej karmy: wystarczy że mają dostatek trawy na popasach. Wieczorem w nagrodę za pomoc dostają mały posiłek, jakiś smakołyk. – Więcej kłopotów jest z psami. Gdy wędrowaliśmy przez Małą Fatrę, przez cztery dni nie było na trasie żadnego sklepu, gdzie można by im kupić coś do jedzenia – przyznają turyści.

Zatrzymali się pod Giewontem, ponieważ zamierzali odwiedzić Tatry. Niestety nie weszli do Tatrzańskiego Parku Narodowego ze względu na swych psich towarzyszy. Po jednodniowym odpoczynku i noclegu wyruszyli z Zakopanego w Beskidy. W październiku chcą dotrzeć do Krakowa, gdzie odwiedzą przyjaciół.

Rafał Gratkowski