Dwa lata starań o doprowadzenie sieci gazowniczej do obiektów nieopodal Wielkiej Krokwi wzięły w łeb. Mieszkańcy winią nowe władze Polskich Tatr, które ich zdaniem żądają zbyt wysokich kwot za udostępnienie swej działki dla gazowej rury.

– Miało być czysto i ekologicznie. Przekonywałem sąsiadów, rozmawialiśmy z zakładem gazowniczym. Mieliśmy już porozumienie z poprzednim prezesem Polskich Tatr Edwardem Nadarkiewiczem. Praktycznie wszystko było ustalone. Polskie Tatry za trzydzieści tysięcy złotych zgadzały się na przejście przez swoją działkę, tak żebyśmy mieli gaz – wyjaśnia Mirosław Wiśniewski, właściciel nieruchomości u zbiegu ul. Żeromskiego i Bronisława Czecha. Gazociąg dostarczać miał gaz do kilkunastu domów, a docelowo nawet na obiekty Wielkiej Krokwi.

Jakież było zaskoczenie mieszkańców, gdy po dwuletnich zabiegach okazało się, że cena za przeprowadzenie gazowej rury przez działkę należącą do Polskich Tatr wynosi nie 30, a 180 tysięcy złotych. Tyle miałoby kosztować pociągnięcie gazociągu wzdłuż ul. Żeromskiego po terenie campingu. – Przyszły nowe władze do Polskich Tatr, pokazują ekspertyzy rzeczoznawców, że o tyle spadnie wartość ich działki. W takich warunkach my musimy zrezygnować z gazu. Będziemy palić węglem. Nas to denerwuje, bo przecież miasto ma udziały w Polskich Tatrach, tyle się mówi i pisze o zanieczyszczeniu. Zamiast pomagać w proekologicznych inwestycjach, dusi się je w zarodku – denerwuje się Mirosław Wiśniewski.

Zupełnie inaczej rzecz przedstawiają właściciele działki, po której przebiegać ma sporny gazociąg. Prezes spółki Polskie Tatry twierdzi, że to wciąż otwarta kwestia. – I jest odwrotnie niż uważa grupa mieszkańców. Ja rozumiem ich rozgoryczenie, ale nie mogę wziąć na siebie odpowiedzialności za to, co im obiecano w gazowni. Cena podana przez niezależnego biegłego jest punktem wyjścia do negocjacji, może być obniżona. Ale trzeba zachować procedury – tłumaczy prezes Marian Wachta. Przypomina, że sprawa w spółce pojawiła się dopiero w 2008 roku. – Wiemy, że to ważna rzecz dla ludzi, ale trzeba ją przedstawić najpierw na posiedzeniu rady nadzorczej, a decyzję o udostępnieniu terenu podjąć może walne zgromadzenie udziałowców spółki – podsumowują w „Polskich Tatrach”.

Mieszkańcom, którzy węgiel chcieli zastąpić gazem, nie pozostaje nic innego jak tylko uzbroić się w cierpliwość i mieć nadzieję na negocjacyjne zdolności zakładu gazowniczego.
 
Rafał Gratkowski