W przeddzień rocznicy Konstytucji 3 Maja Kapituła Medalu postanowiła przyznać Jurkowi Jureckiemu Medal „Dziękujemy za wolność”

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"27146"}

MEDAL MA STANOWIĆ SYMBOLICZNE WYRAŻENIE WDZIĘCZNOŚCI I PODZIĘKOWANIA
DLA MOŻLIWIE SZEROKIEGO KRĘGU LUDZI, KTóRZY W OKRESIE PO 13 GRUDNIA 1981 ROKU
BRALI UDZIAŁ W TWORZENIU WOLNOŚCI, NIEPODLEGŁOŚCI, DEMOKRATYCZNEJ
I SAMORZĄDNEJ RZECZPOSPOLITEJ POLSKI.

Medal jest przyznawany w szczególności osobom, które w okresie po 13 grudnia 1981 roku, działały w strukturach konspiracyjnych NSZZ „Solidarność” pracowniczych lub rolniczych,innych partii i organizacji opozycyjnych, młodzieżowych, studenckich, organizowały niezależną kulturę, edukację, wydawały pisma podziemne, ukrywały się, były poszukiwane listami gończymi za czyny związane z prowadzoną działalnością opozycyjną, były więźniami politycznymi, były internowane, były powołane do specjalnych obozów wojskowych, brały udział w wystąpieniach wolnościowych, były inwigilowane przez organa bezpieczeństwa państwa, były pozbawione możliwości wykonywania zawodu, zostały relegowane z uczelni lub szkoły, były objęte zakazem publikacji przez ”cenzurę”, brały udział we wspieraniu kandydatów do Sejmu i Senatu poza kandydatami tzw. Krajowej Listy Wyborczej albo udzielały ww. osobom i organizacjom wsparcia w takich działaniach. Medal będzie przyznawany także osobom nieżyjącym.

Idea Medalu„Dziękujemy za Wolność” narodziła się w środowisku nowohuckiej Solidarności,Jej przedstawiciele, hutnicy stanowią trzon Stowarzyszenia Sieci Solidarności.Dlatego Medal nie jest wykonany z brązu srebra czy złota ale z stali. Jest to kawałek stalowej blachy grubej na 4 milimetry. Biały napis „Dziękujemy za Wolność” wytrawiony jest typową czcionką. W centralnym miejscu Medalu tłum ludzi, to postacie hutników z fotografii Tadeusza Pikulickiego, z terenu kombinatu Huta Sendzimira (d. Huta im. Lenina) w Nowej Hucie, podczas strajkuwiosną 1988 roku.

Nad nimi charakterystyczna polska flaga, fragment logo NSZZ „Solidarność”. Na rewersie Medalu umieszczone jest logo Stowarzyszenia, Marszałka Województwa, Instytutu Pamięci Narodowej oraz logo innych współorganizatorów kolejnej edycji. Na Medalu wygrawerowane będzie nazwisko i imię osoby wyróżnionej oraz numer z ewidencji.

Inicjatywa nadania Medalu może pochodzić od Stowarzyszenia, Marszałka Województwa Małopolskiego, Instytutu Pamięci Narodowej oraz innego Współorganizatora Medalu, którym mogą być także inne organy państwa lub samorządu terytorialnego Województwa Małopolskiego oraz organizacje działające na terenie województwa Małopolskiego, których cele są zbieżne z celami Stowarzyszenia Sieć Solidarności,za zgodą Stowarzyszenia. O nadanie Medalu mogą wystąpić dwie osoby wspólnie,którym nadano Medal wcześniej.

Medal nadaje Kapituła, którą stanowią: Prezes Sieci Solidarności jako przewodniczący oraz członkowie: Wojewoda Małopolski, Marszałek Województwa Małopolskiego, Dyrektor Instytutu Pamięci Narodowej w Krakowie. Do Kapituły Medalu będzie zaproszony Pełnomocnik innego współorganizatora.

Medal zostaje przyznany na podstawie Wniosku, zawierającego co najmniej podstawowe dane osobowe oraz uzasadnienie nadania Medalu a także podpisy osób wnioskujących o nadanie, w imieniu swoim lub reprezentowanych organizacji.

Wręczenie Medalu dokonywane będzie w uroczystej formie, podczas świąt państwowych i samorządowych Województwa Małopolskiego, podczas rocznic oraz innych ważnych dla państwa lub samorządu terytorialnego Województwa Małopolskiego wydarzeń.

Poza Medalem, ustanowiono także Plakietę nagrobną, którą będzie można umieszczać na nagrobku, za zgodą rodziny. Wydana będzie także miniatura Medalu.

Autorem projektu jest Jacek Maria Stokłosa ©Stowarzyszenie Sieć Solidarności

Edward E. Nowak – Prezes Stowarzyszenia Sieć Solidarności

ENCYKLOPEDIA SOLIDARNOŚCI:

Jurek (właśc. Józef) Jurecki, ur. 18 IX 1958 w Krakowie.1977-1978 student matematyki na Uniwersytecie Jagiellońskim, absolwent Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, Wydz. Organizacji i Zarządzania Przemysłem(1984).

1978-1980 uczestnik Dominikańskiego Duszpasterstwa Akademickiego Beczka w Krakowie.

Od IX 1980 w NZS AGH, współorganizator Komitetu Założycielskiego; w II 1981uczestnik strajku o rejestrację NZS w AGH (w KS, szef Gwardii Strajkowej), 3-6IV 1981 współorganizator ogólnopolskiego I Zjazdu NZS w Krakowie. 17 V 1981współorganizator Białego Marszu w Krakowie po zamachu na Jana Pawła II(odpowiedzialny za sprawy bezpieczeństwa), XI/XII 1981 uczestnik strajku solidarnościowego ze studentami radomskiej WSI w AGH (w KS, szef Gwardii Strajkowej).

13-20 XII 1981 w ukryciu. 17 XII 1981 uczestnik demonstracji na Rynku Głównym w Krakowie, następnie rocznicowych i patriotycznych, m.in. 3 V, 31VIII, 11 XI, 13 XII; od XII 1981 uczestnik akcji ulotkowych i plakatowych,zbierania składek na pomoc represjonowanym w Krakowie i Zakopanem, projekcji filmów i spotkań z niezależnymi twórcami w kościele św. Antoniego w Zakopanem;1982-1984 współorganizator Ruchu Oporu NZS w AGH, współpracownik Krakowskiej Rady RO NZS; w 1982 współorganizator akcji z użyciem kwasu masłowego przed posiedzeniami krakowskich struktur PZPR, a także szefostwa Studium Wojskowego AGH; 1982-1983 odpowiedzialny za przygotowanie miejsc emisji dla podziemnego Radia „S” w Krakowie; 1982-1984 współzałożyciel, drukarz (z Robertem Rychlickim, Markiem Domagałą, Tadeuszem Górczykiem) „Kuriera Studenckiego”;1982-1989 kolporter podziemnych pism, m.in. „Tygodnika Mazowsze”, „PWA Przeglądu Wiadomości Agencyjnych”, „Hutnika”, „Zomorządności” oraz ulotek;kurier z podziemnymi wydawnictwami między Krakowem (dostawca Maciej Dudek ) a Zakopanem (odbiorca Maciej Krokowski); w 1983 współorganizator (z Markiem Domagałą i Robertem Rychlickim) akcji przy ul. Basztowej w Krakowie z użyciem wyrzutni ulotek z samowyzwalaczem, transparentów (z napisem „S”) i oraz sprzętu nagłaśniającego. 1983-1984 recepcjonista w Schronisku PTTK na Polanie Chochołowskiej (zwolniony na polecenie WOP), 1984-1988 zastępca kierownika ds.transportu w Funduszu Wczasów Pracowniczych w Zakopanem. 1985-1989współzałożyciel, drukarz (z Wojciechem Mrozem) „Biuletynu Podhalańskiego”; 3 V1985 współorganizator demonstracji rocznicowej w Zakopanem; 1985-1987 w kontakcie z Association Solidarité France-Pologne (Stowarzyszenie Solidarność Francusko-Polska) z Francji, m.in. z Jacques Pelé (dostawy materiałów poligraficznych i artykułów spożywczych). Kilkukrotnie zatrzymywany,przesłuchiwany, rewizje w mieszkaniu, w 1984 uniemożliwiono mu członkostwo w GOPR (w ramach kombinacji operacyjnej SB). 1987-1989 własna działalność gospodarcza, 1987-1988 pracownik Przędzalni Wełny Owczej w Zakopanem.

1989-1991 w KO „S” w Zakopanem, szef Komisji Spraw Socjalnych, w 1989współorganizator kampanii wyborczej na Podhalu. Od 1989 współzałożyciel,współwłaściciel, dziennikarz śledczy „Tygodnika Podhalańskiego” w Zakopanem, od1990 współzałożyciel i współudziałowiec Zakopiańskiego Towarzystwa Gospodarczego Sp. z o.o. w Zakopanem, od 1994 prezes Zarządu. W 1990 członek Wojewódzkiej Komisji Kwalifikacyjnej ds. Byłych Funkcjonariuszy b. SB w Nowym Sączu poddawanych weryfikacji. 1990-1994 radny Zakopanego z listy KO „S”. W1991 stypendysta German Marshall Fund w USA. W 2004 inicjator (w ramach „Tygodnika Podhalańskiego” i we współpracy z IPN) powstania w Zakopanem i Nowym Targu punktów konsultacyjnych ds. składania wniosków o udostępnienie dokumentów i zapytań o status pokrzywdzonego. Od 2001 organizator szkoleń dla dziennikarzy w krajach totalitarnych i nowych demokracji (Białoruś, Ukraina, Tunezja, Birma).W 2005 deportowany z Kuby w czasie zjazdu opozycji. Od 1990 publicysta m.in. w„Gazecie Wyborczej”, „Czasie Krakowskim”, „Głosie Solidarności”, „Newsweeku Polska”, „Rzeczpospolitej”, korespondent z Podhala Radia RMF oraz Wietrznego Radia w Chicago.

Laureat nagród, m.in. Rady Etyki Mediów (2003), Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich (2003, 2010), Fundacji Batorego (2003), im. Dariusza Fikusa(Rzeczpospolita, 2004), Stowarzyszenia Gazet Lokalnych Lokal Press (2008,2011), Dziennikarz Roku 2012 (2013), odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności(2012).