Pacjenci oddziału ortopedycznego w nowotarskim szpitali spędzili andrzejki przy muzyce góralskiej. A to za sprawą rodzinnej kapeli Mrowców z Szaflar.

Młodzi muzykanci przyjechali, by odwiedzić solenizanta Andrzeja Lańdę i swojego brata Jacka. Obydwaj 17-latkowie leżą na oddziale od dwóch tygodni, po wypadku, do jakiego doszło w Nowym Targu. – Wracali z praktyki, Jacek i Andrzej są uczniami Technikum Mechanicznego. Chcieli jeszcze odwiedzić kolegę w Borze – wspomina tamte wydarzenia mama Jacka, pani Anna. – Do wypadku doszło na Waksmundzkiej. Chłopcy jechali motorowerem, prawidłowo. Z drugiej strony jechało bmw, kierowca zaczął wyprzedzać i uderzył czołowo w naszych chłopców. Cud, że żyją. Policjanci przywieźli do szpitala w woreczku kość podudzia mojego syna, którą znaleźli na jezdni. Nie udało się jej już wstawić Jackowi, czeka go przeszczep – dodaje ojciec, Jan Mrowca.

Andrzej trafił do szpitala z otwartym złamaniem kości podudzia w obydwu nogach, Jacek, który kierował motocyklem, miał strzaskane kolano, nie ma rzepki, najgorsze, że brakuje mu też 10-centymetrowej kości podudzia. Był w bardzo ciężkim stanie. Stracił dużo krwi. Jest już po dwóch operacjach, czekają go kolejne. – Lekarze zrobili mu już „rusztowanie”, teraz czeka go przeszczep kości – mówi pani Anna.

Jacek nie stracił jednak swojego optymizmu. Kiedy jego rodzeństwo – Marta i Bogdan wkroczyli do sali z muzyką, sam szybko chwycił za skrzypki i dołączył do nich, by zagrać solenizantowi. Repertuar był oczywiście góralski. Rodzeństwo odśpiewało też chorym wzruszającą przyśpiewkę, napisaną przez pana Jana pod wpływem niedawnej tragedii: „Ej marności światowe, ej wy nos wodzicie…”.

Kapela „obgrała” też kilku innych solenizantów – Andrzejów, którym imieniny przyszło spędzić w szpitalu.

Rodzinna kapela Mrowców gra już od kilku lat. Jacek i Bogdan – na skrzypcach, Marta – na basach. Można ich usłyszeć na różnych imprezach folklorystycznych, uroczystościach kościelnych, konkursach, z których wracali jako laureaci. Graniem zarobili na kolejne instrumenty – perkusje, keyboard i gitarę basową, na których to także bardzo chętnie grają niegóralski repertuar. Trzymamy kciuki, by Andrzej jak najszybciej wrócił do zdrowia, zaczął chodzić i znowu z rodzeństwem zaczął muzykować na swoich ukochanych skrzypcach i perkusji.

– To była dla nas tragedia, ale i okazja, by się przekonać o ludzkiej dobroci, o tym, ilu wokół siebie mamy przyjaciół – mówi mama Jacka, pani Anna. – W czasie wypadku syn stracił bardzo dużo krwi, potrzebował aż 9 litrów, kiedy mąż zaczął jeździć po znajomych z prośbą o oddanie krwi, w szpitalu natychmiast zgłosiło się około 40 osób – rodzina, nasi znajomi, koledzy Jacka i Andrzeja. Byliśmy bardzo tym wzruszeni, bardzo im dziękujemy. Jesteśmy też wdzięczni za opiekę lekarzy i pielęgniarek. Jacek i Andrzej nie mogą się nachwalić personelu – dodaje.

Beata Zalot