Kończy się digitalizacja Bibliografii Tatr i Podtatrza. Projekt realizuje Fundacja im. Zofii i Witolda Paryskich oraz Tatrzański Park Narodowy.

Każdy miłośnik Tatr i Podtatrza z pewnością okaże się zainteresowany najnowszym projektem realizowanym przez Fundację im. Zofii i Witolda Paryskich. Jego celem jest bowiem zdigitalizowanie i udostępnienie monumentalnego zbioru fiszek opracowywanych przez około 60 lat przez Witolda Henryka Paryskiego i przez krótki okres, także jego współpracowników. 

Gromadzą one dane bibliograficzne dzieł o tematyce tatrzańskiej i podtatrzańskiej w różnych dziedzinach nauk. Autor nie ograniczał się bowiem wyłącznie do pozycji natury przyrodniczej, ale także uwzględnił wydawnictwa dotyczące aspektów społecznych, gospodarczych i kulturowych. To też sprawia, że cały zbiór jest tak bardzo unikatowy i wartościowy.

Najstarsze fiszki powstały przed II wojną światową, w czasie gdy Witold Paryski gromadził wyłącznie dane odnoszące się do literatury z zakresu nazewnictwa tatrzańskiego, turystyki i taternictwa. Najmłodsza natomiast zapisana została w połowie lat dziewięćdziesiątych. Sama kartoteka, jak można by się spodziewać, powstawała w różnym tempie. 

Niewątpliwie jednak największy jej rozwój przypadał na lata pięćdziesiąte i siedemdziesiąte, kiedy Paryski pracował nad dwoma bibliografiami – Bibliografią Tatrzańską dla Polskiej Akademii Nauk i działającego w jej strukturach Zakładu Ochrony Przyrody, a później nad Bibliografią Tatrzańskiego Parku Narodowego powstającą dla TPNu właśnie. Szacuje się, że na fiszkach zostały spisane wszystkie prace obejmujące swoją tematyka Tatry i Podtatrze wydane do 1920 roku, a także około 95% pozycji wydanych w latach 1920 – 1960. Późniejsze zapisy nie są niestety już tak kompletne.

Obecnie, licząca około 150 tysięcy fiszek kartoteka kartkowa znajduje się w Ośrodku Dokumentacji Tatrzańskiej w Zakopanem i jest niedostępna w wersji fizycznej dla osób trzecich. Jednak, dzięki projektowi „Digitalizacja fiszek z Bibliografią Tatr i Podtatrza Witolda Henryka Paryskiego”, finansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Tatrzańskiego Parku Narodowego, już wkrótce zostanie upubliczniona w całości jej wersja cyfrowa. Specjalnie opracowana baza pozwoli na łatwiejsze wyszukiwanie fiszek, niż miałoby to miejsce w przypadku fizycznej kartoteki. To też stwarza ogromne możliwości wszystkim miłośnikom Tatr, Podhala czy sąsiednich regionów oraz badaczom z nimi związanym.

Maria Borczuch