Jestem tym zaskoczony. Człowiek, któremu przez całe życie najbliższe były Tatry, który o nich i innych górach pisał, jak tylko mógł to w nich bywał, był naczelnikiem TOPR-u i na koniec w otoczeniu ukochanych Tatr odszedł do tych wyższych turni, zdążywszy się jeszcze bardzo zasłużyć dla polskiej kultury, nie będzie pochowany na Pęksowym Brzyzku?
Moim skromnym zdanie na to bardzo mocno zasłużył całym swym bogatym i szlachetnym życiem.
Z poważaniem
W.M.

Michał Jagiełło (23.VIII 1941) ur. w Janikowicach - pisarz, publicysta, alpinista, ratownik GOPR, TOPR, naczelnik Grupy Tatrzańskiej GOPR. Pisał opowiadania i powieści współczesne (tematyka psychologiczno-obyczajowa( Hotel klasy lux ; 1978, Bez oddechu, 1981: Studnia, 1985; Obsesja i inne góry, 1994;Trójkątna turnia, 1996; Za granią grań, 1998; Jawnie i skrycie, 2000, poza tym publicystka górska, m.in. książki o ratownictwie tatrzańskim: Wołanie w górach, 1979 (wyd.6 2002); Gałązka kosodrzewiny, 2000, współautor pracy Tatry w poezji i sztuce polskiej, 1975

I o zbójnikach: Zbójnicka sonata, 2003 - czyli zbójnictwo tatrzańskie w piśmiennictwie polskim XIX i początek XX wieku. I jeszcze dwa tomy: Słowacy w polskich oczach, 2005.

Te ostanie pozycje mam , które kupiłam na spotkaniu z Michałem Jagiełło w Lublinie; często u nas bywał na różnych spotkaniach literackich.

Cześć Jego pamięci od ludzi z Lublina, lubelskich taterników i górołazów.

Ludzie sie nom mijajom , ino siwe wiyrchy ostajom, a tak ześ je kochoł... (*)

Dla gór, ratownictwa P. M. Jagiełło zrobił naprawdę wiele. Sam działam i wspierał, jak tylko mógł góry i ratownictwo. Wspierał także literaturą. Wydaje mi się, ze TOPR powinno nosić imię p. Jagiełły - TOPRowi oddała naprawdę serce!