Ania Dydymska, niepełnosprawna 18-latka ze Środy Wielkopolskiej, od lat marzyła o tym, by Puchar Świata w skokach zobaczyć w Zakopanem na żywo. Dzięki ludziom dobrej woli, w tym roku poczuła niezwykłą atmosferę tej imprezy na własnej skórze.

::attachment{"type":"gallery", "template":"thumb3", "item_id":"3261"}

Ania jest podopieczną Fundacji Andrzeja Brandstattera Pro Artis. Podczas lipcowych Wierchowym Spotkań, organizowanych przez fundację, zaśpiewała na zakopiańskiej scenie. Tuż przed występem została poproszona, by powiedzieć kilka słów o sobie. Wtedy powiedziała o swoich zainteresowaniach skokami i wielkim marzeniu, by przyjechać tu na Puchar Świata. Nie przypuszczała, że marzenie to tak szybko się spełni.

– Skokami zaczęłam się interesować jakieś 10 lat temu, wtedy, gdy Małysz zaczął wygrywać – opowiada. – Uwielbiałam skoki, oglądałam każde zawody z rodzicami, a potem z roku na rok ta pasja zaczęła narastać. Za każdym razem, gdy oglądałam Puchar w Zakopanem, marzyłam, by tam być, by na własnej skórze poczuć tę atmosferę – mówi.

Mirosław Przekupień, który jest przewodniczącym Rady Fundacji Pro Artis, wraz ze swoją żoną Anną, słysząc o marzeniu chorej dziewczyny, postanowili je spełnić. Zaprosili Anię na czas Pucharu do siebie. Leszek Nadarkiewicz, dyrektor Komitetu Organizacyjnego Pucharu Świata, nie tylko podarował wejściówki Ani i jej siostrze, ale zapewnił bardzo dobry sektor podczas imprezy.

– Kiedy pierwszy raz weszłam w sektor i usłyszałam tę niesamowitą wrzawę, stworzoną przez 25 tys. kibiców, aż popłakałam się ze wzruszenia – opowiada Ania. – Jestem niska, ale pan Nadarkiewicz zapewnił mi takie miejsce, że widziałam każdy skok świetnie i jeszcze byłam blisko miejsca, gdzie skoczkowie przechodzili. Mogłam sobie z nimi zrobić pamiątkowe zdjęcia – relacjonuje. Najbardziej jednak ucieszyło ją spotkanie z Adamem Małyszem. – Udało mi się do niego dopchać. Chociaż był chory i źle się czuł, zrobiono dla mnie wyjątek i pozwolono mi na zrobienie z nim zdjęcia w jego samochodzie – nie kryje radości.

Mimo dotkliwego schorzenia kręgosłupa, Ania w ciągu dwóch dni imprezy kibicowała codziennie po 4 godziny. – Emocje były tak duże, że nie czułam ani bólu, ani mrozu – śmieje się.

Beata Zalot