Groźnie wyglądający skok na bungy pod Gubałówką obserwowali w poniedziałek turyści i właściciele straganów.

– Coś im się popsuło! Nie mogą wciągnąć gościa na górę, wisi tak głową w dół już prawie kwadrans. Próbują go zdjąć i nie dają sobie rady! – alarmował nas jeden z czytelników.

Miłośnicy ekstremalnych przeżyć płacą teraz 120 złotych za skok z 62-metrowego dźwigu, ustawionego pod dolną stacją kolejki na Gubałówkę. Na ziemi podczepiani są za nogi do gumowej taśmy, wzmocnionej wplecionymi linami alpinistycznymi. Zapewnia to wytrzymałość do 3,5 tys. kg. W metalowym koszu wraz z instruktorem wyjeżdżają na górę. Potem skaczą w dół. Lina kilkakrotnie wyrzuca ich w górę, a pod wpływem swojego ciężaru opadają na dół. Gdy ruch się uspokoi, zostają opuszczeni na dół, na materac. Jeden z klientów, który w poniedziałek poszybował po godz. 13, miał rzekomo wisieć dłużej.

– To niemożliwe – śmieje się Stanisław Góralczyk, właściciel i instruktor prowadzący skoki z bungy w Zakopanem i Warszawie – byłem cały dzień na dźwigu. Do niczego takiego nie doszło. Owszem. Mieliśmy dwa skoki, jeden po drugim. Jeśli ktoś przez chwilę się zagapił, to mógł nie zauważyć, że na linie wisi już drugi skoczek. To faktycznie mogło wyglądać, jak jakieś problemy. Prowadzący „skoczny biznes” Stanisław Góralczyk przypomina, że już niejednokrotnie o zakopiańskim bungy mówiono różne rzeczy. – A to że ktoś odpiął się z liny podczas skoku, a raz nawet, że dźwig się zawalił. Czego to ludzie nie wymyślą – macha ręką Stanisław Góralczyk. I zaprasza na walentynkowe skoki na bungy. Póki co do Warszawy. Tam para skacząca z wysokości 90 metrów zapłaci jak za jedną osobę. – W Zakopanem mam za mało instruktorów i jest mniej chętnych do takich ekstremalnych wyzwań. Może za rok zorganizujemy skoki dla par? – podsumowuje właściciel atrakcji dla odważnych.

Rafał Gratkowski